ömerime.... göz bebeklerim kirmiziya teslim olmus... acilar icinde ne oldugunu anlayamayan biriyim sadece… gözlerim, kirmiziya birakmis umutlarini, göz kapaklarim kapanmamaya yeminli…sadece günün bitmesi gerekiyor evreninde... günesin saklanmasi, sokaklarin kalabaliktan bosalmasi, sessizligin özgür kalmasi gerekiyor... bilmedigim dillerde umut yaziyorum kendime özgü bir dilsizlikte… ben yakarmiyorum tanrim… sadece dilsizligimi sadelestiriyorum yazilarimda…belki de; sessiz cigliklarimi duyura bilmek icin cabalarim…
bana ait olan sadece bir nefesim var, bahar sana kurban olsun oda senin seniseviyorum...... ömer alim abul