genç kız sefgilisine sorar: -benden hoşlanıyormusun? çocuk hayır cevabını verir.kız tekrar sorar kalbinde yerim varmı?çocuk hayır cevabını verir.kız son sorusunu sorar. -ben gidersem üzülürmüsün? çocuk hayır üzülmem cevabını sevir.
kız arkasını döner ve giderken.çocuk kızı kollarının arasına alır ve ona şunları söyler
senden hoşlanmıyorum senİ sevİyorum kalbimde yerin yhok çünkü kalbİm sensİn sen gidersen üzülmem çünkü uğruna ölürüm...
bir çocuk bana sordu; sen askermisin diye. evet dedim askerim.
nerede görev yapıyorsun dedi bana; hakkari (nİzİp yolu)`nda dedim. anan baban varmı dedi; yok dedim.
peki küçük senin anan baban varmı dedim yok dedi. sordu bana kardeşin varmı dedi; yok dedim. benimde yok dedi. sen kimsesizmisin dedim; hayır dedi. peki senin kimin var dedim…..
(sİzler varsiniz)dediği an yüreğim öyle bir sızladıki...
______________hüzün___________ kimbilir bi gün yaşadıklarım son bulucak.evet belki cok yara alıcam belki çok büyük izler bırakıcak...ama içimde kopan fırtınaları bi ben bilicem gözyaşlarımı içime akıtıcam,haykırıcam dünyaya neden ben diye omuzumdaki yükün ağırlıgını kaldıramıcam bırakıcam kendimi denizin acımasız dalgalarına kaybolup gidicem bu hayattan gözlerimi yumucam...ey hayat bana birşeyler söyle beni bana teslim etme... dualarımla yaşamadımki bedduamla nasıl öliyim....
kimin kanıyla başladı bizim yazgımız, hangi kurbanla atıştıracaksın tanrının öfkesini?..
acıyla dolu bir kâse tutuyor cüzzamlının biri, vereceğin sadaka taşırır onun sabrını, dikkat et!.. sade bu mu gözden çıkarabildiğin ey âdemoğlu, bir perde ayırıyor bizi gökten, hangi şimşek yırtar onu?.. hani sen ailenin ilk oğluydun, kralının sağında otururdun.. giy şimdi üzerine şu çulu ve yürü aya yorgi manastırı`na doğru, kardeşlerinin yanına.. korkma, "arayan bulur, kapı çalana açılır".. kardeşlerin ekmek bölüyor orada çaresiz, sarsak ellerle.. "rab, eğer istersen beni temiz kılabilirsin." "öyle olsun!"öyle olacak.. rabbin bağışı benzemez senin sadakana, kâsen dolacak.. sokaklarda selamını alan kalmadı.. karın almıyor artık seni yatağına.. dört kapıdan dört oğlun tarafından kovalandın.. İznini istemeden varacak ellere kızın.. adamların çoktan unuttu hışımla yerinden kalkıp onları sürüklediğin savaşları..yerin artık başkasının.. bir tek atın huysuzlanmıyor seni görünce ama sen yayan varacaksın aya yorgi`ye.
dünyayi oldugu gibi kabul et. gülümsemeleri ve sikintilariyla sevgisi, dostlugu, yalani ve gerçegiyle; yarinin nefsine bagli planlariyla, gençligin düsleri gibi gelip geçen umutlariyla.
kimilerine göre küçük, aldığım derslere göre büyük, uzun ve de paylaşılası bir ömür yaşadım. gün geldi acımdan kıvrandım, gün geldi mutluluklara teğet geçtim, gün geldi yer çekiminden etkilenmeyecek kadar mutlu oldum ama yaşadım, hep hataya inat, hayatı seve seve yaşadım. pişmanlıklarım oldu zaman zaman... bazense keşkelerle tükettim saatleri, yanlışlarıma teslim oldum. pişmanlıklarımın en büyüğü ise " aşktan " yana oldu. hiç mi doğru insan çıkmadı karşıma? çok mu iyi davrandım onlara? çok mu merhametli oldum? çok mu kadir kıymet bildim de yaranamadım? cevapsız bir sürü soru... hoş! İlişkilerim boyunca hep daha çok sevilen taraf ben oldum zaten. gün geldi, bitti. anladım ki yitip giden, zamana yenik düşen iyi anılmamak için elinden geleni yapıyor. gel bana lanetler yağdır diyor. "her şeyimsin " demedin ama "hiç bir şeyimsin" de diyor. İstiyor bunu. başarıyorda... biliyorum. gün gelecek, nasıl ki yanlışımı bulmuşsam doğrumuda bulacağım. ve " her şeyimsin " kelimesini ilk kez ona söylenmeye değer bulacağım. İlk kez ona aşık olacağım. İlk kez ona yanacağım. İlk kez ona yaşayacağım, onun yanında huzur bulacağım. şu sıra herkes doğrumu bulduğumu, elimdekine sıkı sıkı sarılmam gerektiğini söylüyor. sen doğrum musun peki?gerçekten bir ömür aradığım sen misin? her nefesi alışımda iyi ki varsın dedirten, ömrümü ömrüne, canımı canına katan sen misin? bilmiyorum bunları şuan. emin olamıyorum. tek bildiğim şey diğerlieri gibi değilsin. farklısın sen! özelsin! benimsin! fakat hala zamanı var bazı şeylerin... hayat akıp gitmeli biraz... çoçukluğumu özletmemeli bulunduğum zaman... anı yaşamalıyım. çocukluğumu özlüyorum. yara bere içindeki dizlerimi... pamuk helvaya yapışmış suratımı... elma şekerine bulanmış ağzımı... yaramazlık yaptığımda annem göremesin diye saklandığım kapı ağzını... oysa.... çoktan sobeledi hayat !!!
İnsan olmakla cezalandırıldım hak tarafından..masum bir melek olduğumu düşünürken..ve dünyaya atıldım,buradayım.ha yallerim,umutlarım vardı diğerleri gibi..ancak gerçekte kim olduğumu ve nereye ait olduğumu anlayana kadar.. sadece izlendim parçalanırken..hiç bir şey benim suçum değildi.hayata terk edilip bırakılmak benim istediğim olmadı hiçbir zaman.ama buradayım işte..yaratan canımı alsın diye dua ediyorum durmadan..acı nedir çok iyi biliyorum..bu her gün yaşadığım..katlanamı yorum artık bu dünyaya..ruhumu bu insan bedeninden al ve melek bedenime sok..burada yaşamayı başaramıyorum..kolay yenildim biliyorum….anlatamıy orum derdimi anlayamayacak hiçbir insan.göğsüme bir bıçak saplasam..yüzümdeki kanlı gülümseme seni kızdırır mı?beni almaz mısın artık yanına,kovar mısın?...kalbim ve ruhum eskisi gibi temiz değil,neler oluyor umurumda değil..görevimi başaramadım..o kadar zor ki insan olmak bu dünyada..kim olduğunu bilmiyorsun hiçbir zaman..ve birden kim olacaksın?...bir zamanlar taptığından nefret ediyorsun..ne garip!..tiksindiğini seviyorsun..insan olmak..ne acı..ne bilinmezlik..ben biliyorum..çok fazla kaldım burada..her gün ruhumun parçalanırken ki ağlayışını izledim..susturamadı m..ve hala ağlıyor… artık gülümsemek İstiyorum..kanlıda olsa .. hayatın bana getireceklerine hazırım.. her anı seninle düşlemek mutluluğum..
sende seversin, özleyip ağlarsın, acı çekersin,geçmişe dönmek istersin veya geçmişi silmek, ama imkansızdır, hayat seni hep geleceğe sürükler severken yüreğindeki sıcaklığı hissedersin beyaz kar taneleri gibi olan yüreğinde sadece sevdiğin kişiyi taşırsın ama bilemezsin o sevdiğin kişinin yüreğini karanlık bir gece yapacağını hep ağlarsın,mutlu olduğun an bile çünkü,aşkk ağlanmadan yaşanmaz .... hayatın bittiğini sanırsın,ama hayat bitmemiştir yaşanacak bir şey vardır mutlaka bu hayatta son sözleri duyunca biraz daha seversin, o sözler nefretle söylenmiş olsa bile afedersin hayat yanlış kişiyi sevmişim dersiniz... afedersin hayat,afedersin,yanl ış kişiyi sevmişim.. afedersin hayat, bende yanlış kişiyi sevmişim...
adımı yazmaktan bıktım. kalemi her elime alışta ilk yazdığım şey adım ve soyadım oluyor. halbuki yazacak çok şey var içimde. ne yazmak istiyorum ne de yazmamak. yazsam kalemim kağıdım tükenir de, içimdeki sıkıntı tükenmez biliyorum. hayat insana her an gülmüyor. o gülse de ben gülemiyorum. belki de o hep bana gülüyor. yaşayamadığım bir çok şey için, içimde bıraktığı baba özleminin yarattığı boşluk için, elimden kaçırdığım fırsatlar için belki de kendime mutlu olabilecek şeyler bulamadığım için. hayat benimle alay mı ediyorsun? ne bu küstahlık! gün gelecek elbet bende güleceğim. her şeye rağmen umudum var benim. ve bir gün benim gibi sende tükeneceksin. sonun yok mu sanıyorsun? yine gülüyorsun bana biliyorum. geç bakalım dalganı. son gülen iyi güler unutma bunu da bana sen öğrettin. duygularımı, düşüncelerimi, benliğimi hiçe saymaya utanmıyorsun değil mi? ne kadar da acımasızsın… soğuksun… bir gün de bana kollarını açtın mı? bağrına bastın mı beni? derdimi dinledin mi? ne istediğimi senden neler beklediğimi sordun mu? hep kendi bildiğini okudun…..olmak lazım sana ve bana yaptıklarına gülebilmek için. senden ödünç aldığım her şeyi bana hiçbir şey sormadan pervasızca çekip aldın elimden. biliyordun ne kadar ihtiyacım olduğunu. biliyordun ve yine beni ağlatıpta gülebildin ya .. pes doğrusu! kalbim böylesine kırılmışken sen yine bana güldün değil mi? hep sabrettim benden aldığın her şeye rağmen ve azmettim onları geri kazanabilmek için. ama sen hep engel koydun önüme. çelme taktın ayaklarıma dizlerim kan revan içindeyken yine güldün benim o halime. babama kavuşmak istedim ona bile izin vermedin. ellerim hep bomboş kaldı senin yüzünden. yaşamaya bile dermanım kalmadı. yedin bitirdin ya beni ölmeden mezara koydun ya alacağın olsun. dost bildiğim canım dediğim insanların da aklını çelip benden çaldın ya helal olsun sana… artık hiçbir şey demiyorum hayat.. küstüm sana !! ….
