sende seversin, özleyip ağlarsın, acı çekersin,geçmişe dönmek istersin veya geçmişi silmek, ama imkansızdır, hayat seni hep geleceğe sürükler severken yüreğindeki sıcaklığı hissedersin beyaz kar taneleri gibi olan yüreğinde sadece sevdiğin kişiyi taşırsın ama bilemezsin o sevdiğin kişinin yüreğini karanlık bir gece yapacağını hep ağlarsın,mutlu olduğun an bile çünkü,aşkk ağlanmadan yaşanmaz .... hayatın bittiğini sanırsın,ama hayat bitmemiştir yaşanacak bir şey vardır mutlaka bu hayatta son sözleri duyunca biraz daha seversin, o sözler nefretle söylenmiş olsa bile afedersin hayat yanlış kişiyi sevmişim dersiniz... afedersin hayat,afedersin,yanl ış kişiyi sevmişim.. afedersin hayat, bende yanlış kişiyi sevmişim...
adımı yazmaktan bıktım. kalemi her elime alışta ilk yazdığım şey adım ve soyadım oluyor. halbuki yazacak çok şey var içimde. ne yazmak istiyorum ne de yazmamak. yazsam kalemim kağıdım tükenir de, içimdeki sıkıntı tükenmez biliyorum. hayat insana her an gülmüyor. o gülse de ben gülemiyorum. belki de o hep bana gülüyor. yaşayamadığım bir çok şey için, içimde bıraktığı baba özleminin yarattığı boşluk için, elimden kaçırdığım fırsatlar için belki de kendime mutlu olabilecek şeyler bulamadığım için. hayat benimle alay mı ediyorsun? ne bu küstahlık! gün gelecek elbet bende güleceğim. her şeye rağmen umudum var benim. ve bir gün benim gibi sende tükeneceksin. sonun yok mu sanıyorsun? yine gülüyorsun bana biliyorum. geç bakalım dalganı. son gülen iyi güler unutma bunu da bana sen öğrettin. duygularımı, düşüncelerimi, benliğimi hiçe saymaya utanmıyorsun değil mi? ne kadar da acımasızsın… soğuksun… bir gün de bana kollarını açtın mı? bağrına bastın mı beni? derdimi dinledin mi? ne istediğimi senden neler beklediğimi sordun mu? hep kendi bildiğini okudun…..olmak lazım sana ve bana yaptıklarına gülebilmek için. senden ödünç aldığım her şeyi bana hiçbir şey sormadan pervasızca çekip aldın elimden. biliyordun ne kadar ihtiyacım olduğunu. biliyordun ve yine beni ağlatıpta gülebildin ya .. pes doğrusu! kalbim böylesine kırılmışken sen yine bana güldün değil mi? hep sabrettim benden aldığın her şeye rağmen ve azmettim onları geri kazanabilmek için. ama sen hep engel koydun önüme. çelme taktın ayaklarıma dizlerim kan revan içindeyken yine güldün benim o halime. babama kavuşmak istedim ona bile izin vermedin. ellerim hep bomboş kaldı senin yüzünden. yaşamaya bile dermanım kalmadı. yedin bitirdin ya beni ölmeden mezara koydun ya alacağın olsun. dost bildiğim canım dediğim insanların da aklını çelip benden çaldın ya helal olsun sana… artık hiçbir şey demiyorum hayat.. küstüm sana !! ….
hep bir hayal olacak, umudum olacak, umutsuzluğumda. gözyaşım olacak ayrılışımda. sevgi; adı gibi sıcak... cehennem alevi gibi azap ben geçtim artık sevgiden hayalden, aşktan... vazgeçtim artık, seni gün batımında düşlemekten, düşünürken; gülmekten... düşündüşümde içimin titremesinden. korkma! geri veriyorum sana senden aldığım herşeyi hayallerimi, düşlerimi... o gözlerinle dokunduğun gülen gözlerimi ve gülüşlerimi senden aldığımm herşeyi canım herşeyimi...
‘…her şeyin sıradanlaştığı bir dünyada bazen kaybetmek en doğru seçimdir. ve o dünyada en yerinde tercih; vazgeçiştir…’
Ekleyen :
Tarih :
25 Mays 2008, Pazar
"o" yarin hİç gelmez bekleyişlere yüklemişsen aşkını, senin için en tanıdık sözcük `yarın`dır... aslında `o` yoktur ve senin de beklemekten başka çaren yoktur. bu yüzden yarın senin için hiç bitmeyen bir umuttur. o olmadan geçirdiğin hiçbir gün yaşanmış sayılmaz. yaşamadığın günler eklendikçe birbirine, yarına olan özlemin daha da artar. her gece gözlerini `yarın olsun` diye kaparsın, her gece o günü değil yarını düşünerek uyursun. uyuyabilirsen tabii.. gün ışığı varken daha çabuk geçer zaman.gündüzdür, bir uğraşın vardır, `o ve yarın` yine aklındadır ama yolların, sokakların kalabalığında daha az hissedersin yalnızlığını. ama o gece kahrolası gece..bir çöktü mü kentin üzerine geçmek bilmez saatler de seninindir artık. ne yapsan olmaz, ne yapsan tüketemezsin dakikaları. oysa senin istediğin bu gecenin de bir an önce bitmesi ve `yarın` olmasıdır.bugün yoktu ya `o` belki yarın olacaktır.aylardır hasret kaldığın yüzünü belki `yarın` göreceksindir. kadehlere sığınarak ve kendini sarhoşluğun kollarına bırakarak bitirmek istersin geceyi. yapamazsın çünkü içki seni uykuya değil `yarınlı` düşüncelere taşır. İki satır kitap okuyamazsın. sözcükler çoktan anlamını yitirmiştir. belki bir iki şarkı dinlersn iigelir kafan dagilir ama zaten bilirsn ki her şarkıda o`nu hatırlayacgnı.. umudun vardır ya içinde `yarın`a dair; bir tek ona sarılırsın. yüzünde beliren gülümsemeyle kaparsın gözlerini.zaten ne kalmıştır ki şurada ` yarın` olmasına... sabahın ilk ışıkları yüzüne çarpar çarpmaz açarsın gözlerini. heyecanla kalkarsın yataktan. `yarın` olmuştur ya, geceki sıkıntından eser kalmamıştır.biraz kosusturmaca,biraz yorgunluk..ama yine yalnızsındır işte ve bu duygu bir bıçak gibi keser yüreğini... ince ince bir sızı hissetmeye başlarsın, tıpkı dün sabah hissettiğin gibi... `yarın` bugün olmuştur ve senin önünde yine sadece `yarın` olmasını beklemekle geçecek bir bugün vardır. daha kaç gün geçecektir `yarın`ı bekleyerek bilinmez... bekleyİşlere yüklemİşsen aşkini ve `yarin`i bekleyerek tüketİyorsan zamanini, bekleme ...... çünkü; o yarin hİç gelmez.....!!!!!!!!!!!!!!
kimilerine göre küçük, aldığım derslere göre büyük, uzun ve de paylaşılası bir ömür yaşadım.
gün geldi acımdan kıvrandım, gün geldi mutluluklara teğet geçtim, gün geldi yer çekiminden etkilenmeyecek kadar mutlu oldum ama yaşadım, hep hataya inat, hayatı seve seve yaşadım.
pişmanlıklarım oldu zaman zaman... bazense keşkelerle tükettim saatleri, yanlışlarıma teslim oldum. pişmanlıklarımın en büyüğü ise " aşktan " yana oldu.
hiç mi doğru insan çıkmadı karşıma? çok mu iyi davrandım onlara? çok mu merhametli oldum? çok mu kadir kıymet bildim de yaranamadım? cevapsız bir sürü soru...
hoş! İlişkilerim boyunca hep daha çok sevilen taraf ben oldum zaten. gün geldi, bitti.
anladım ki yitip giden, zamana yenik düşen iyi anılmamak için elinden geleni yapıyor.
gel bana lanetler yağdır diyor. "her şeyimsin " demedin ama "hiç bir şeyimsin" de diyor. İstiyor bunu. başarıyorda...
biliyorum. gün gelecek, nasıl ki yanlışımı bulmuşsam doğrumuda bulacağım.
ve " her şeyimsin " kelimesini ilk kez ona söylenmeye değer bulacağım. İlk kez ona aşık olacağım.
İlk kez ona yanacağım. İlk kez ona yaşayacağım, onun yanında huzur bulacağım. şu sıra herkes doğrumu bulduğumu, elimdekine sıkı sıkı sarılmam gerektiğini söylüyor.
sen doğrum musun peki? gerçekten bir ömür aradığım sen misin? her nefesi alışımda iyi ki varsın dedirten, ömrümü ömrüne, canımı canına katan sen misin? bilmiyorum bunları şuan. emin olamıyorum. tek bildiğim şey diğerlieri gibi değilsin. farklısın sen! özelsin! benimsin!
fakat hala zamanı var bazı şeylerin... hayat akıp gitmeli biraz... çoçukluğumu özletmemeli bulunduğum zaman... anı yaşamalıyım.
çocukluğumu özlüyorum. yara bere içindeki dizlerimi...
gülünce oyulan gamzeleri bir vedayı simgelerdi.. her veda benim için gözyaşı, onun için ise yeni ufuklar demekti..
Ekleyen :
Tarih :
19 Mart 2008, Çarşamba
ey hayata sevdali esİr!.. İnsanca yaşama İsteğİ İle suçluysan eğer.. hayatta kalmanin onuruda yarali.. kimin kanıyla başladı bizim yazgımız, hangi kurbanla yatıştıracaksın tanrının öfkesini?.. acıyla dolu bir kâse tutuyor cüzzamlının biri, vereceğin sadaka taşırır onun sabrını, dikkat et!.. sade bu mu gözden çıkarabildiğin ey âdemoğlu, bir perde ayırıyor bizi gökten, hangi şimşek yırtar onu?.. hani sen ailenin ilk oğluydun, kralının sağında otururdun.. giy şimdi üzerine şu çulu ve yürü aya yorgi manastırı`na doğru, kardeşlerinin yanına.. korkma, "arayan bulur, kapı çalana açılır".. kardeşlerin ekmek bölüyor orada çaresiz, sarsak ellerle.. "rab, eğer istersen beni temiz kılabilirsin." "öyle olsun!"öyle olacak.. rabbin bağışı benzemez senin sadakana, kâsen dolacak.. sokaklarda selamını alan kalmadı..karın almıyor artık seni yatağına.. dört kapıdan dört oğlun tarafından kovalandın..iznini istemeden varacak ellere kızın..adamların çoktan unuttu hışımla yerinden kalkıp onları sürüklediğin savaşları..yerin artık başkasının.. bir tek atın huysuzlanmıyor seni görünce ama sen yayan varacaksın aya yorgi`ye.
Ekleyen :
Tarih :
19 Mart 2008, Çarşamba
hayat bir oyun ve biz kötü oyuncularız.. öyle olmasa yazılar yazmaz,kendimizi ve aklımıza gelenleri açıklamak istemezdik.. iyi oynasak sessiz ve derinden, kimseye çaktırmadan yaşar, her şeyi içimizde çözerdik.. ve bu yazdıklarım saçma bir bakış açısının ürünüdür not ediyorum..
bildiğim ve öğreneceğim herşeye dair dayanma gücü belki acımasızlıkla elde ediliyor, ama acımasız olmak insanı sevgiden mahrum bırakıyor.. iki ucu boklu olsa keşke değneğin.. böylece biz sadece elimizle tutmak zorunda kalırdık..
Ekleyen :
Tarih :
19 Mart 2008, Çarşamba
``aci``hintli bir yaşli usta.. çırağının süreqli herşeyden şiqayet etmesinden bıkmıştır.. birgün çırağını tuz almaya gönderir.. hayatındaqi herşeyden mutsuz olan çirak döndüğünde, yaşli usta ona bir avuç tuzu, bir bardaq suya atıp içmesini söyler.. çıraq yaşli adamın söylediğini yapar ve içer içmez ağzındaqileri tüqürmeye başlar.. tadı nasıl? diye soran yaşlı adama öfqeyle ``aci`` diye cevap verir.. usta çıraqını kolundan tutar ve dışarı qötürür.. sessizce az ilerdeqi qölün kıyısına qiderler ve çırağına bu kezde, bi avuç tuzu qöle atıp qölden su içmesini söyler.. söyleneni yapan çıraq, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerqen, usta aynı soruyu sorar.. tadı nasıl?.. ferahlatıcı diye cevap verir qenç çıraq.. bunun üzerine yaşlı adam suyun yanına diz çöqmüş çırağının yanına oturur ve şöyle der.. yaşamdaqi acılar tuz qibidir.. ne azdır.. nede çoq.. acının miqtarı hep aynıdır.. ancaq bu acının şiddeti neyin içine konulduğuna bağlıdır.. ``aci`n`` olduğunda yapman qereqen teq şey acı veren şeyle ilqili hislerini qenişletmeqdir.. onun için sende artıq bardaq olmayı bıraq qöl olmaya çalış.. der..
Ekleyen :
Tarih :
19 Mart 2008, Çarşamba
körüklenmeyen ateş sönmeye,sönmeyen sevgi bitmeye mahkumdur arkadaş!!!!
vazgeçiş 
diye soran yaşlı adama öfqeyle ``aci`` diye cevap verir..
