başımı eğdin boynumu büktün gözlerimi yaşlı yüreğimi yaslı omuzlarimda yüklü bıraktın şimdi çekip gittin giderken beni düşünmedin yaşamak dahi istemiyorum lanet olası sen nefretimsin ve allah kahretsin neyazıkki içimden atamadığımsın...
sana merhaba demek kışın başlangıcı gibi bir sözün yapraklar misali sözlerin yaprak yaprak ağızından dökülmekte bir rüzgar misali sözlerini savurmaktayım fırtına olup beni atmandan korktum sana elveda deyipte seni sensiz yaşmaktan hiç ihtimal vermedim ayrılığa ve biz seninle ilkbaharı bile yaşayamadık omuzlarıma acıları dertleri yükledin sokak sokak cadde cadde dolandım heryerde seni aradım soğuk esen yeller set rüzgar suratıma tokat gibi çarptı son vapurda kalktı limandan hayallerimi ve seni denize bıraktım sen bilmesende görmesende bu yaz gününde kışı yaşamama sebep olduğun senli günlerini o son vapurla birlikte seninle bıraktım...
ağlamak çare değil giden yolcu dönücü değil isyanın kime haykırışın niye bu terk ediliş inkar niye biz seninle bir bütün olmuşken parçaladın bizi bana merhaba dedin şimdi de elveda hemde kanser gibi yavaş yavaş öldürüyosun beni...
yıllardır peşinde dolaşan aşk bundan böyle yoktur haberin olsun dönüşü olmayan yerlere gitti seni seven öldü başın sağolsun şimdi başkasını sevebilirsin sevda yeli gibi esebilirsin adakların varsa kesebilirsin seni seven öldü başın sağolsun neler çektim sor geçen yıllara hasrete özleme hatıralara sevdamı gömdüm karatoprağa seni seven öldü başın sağolsun
bu gece yine yavaşça süzüldün gözlerimden sızlatma yüreğimi ........
ağır ağır.. kırmadan.. İncitmeden düşüyordun kirpiklerimden.. yavaşça inerken yanağımdan aşağı.. tüm hıncını alır gibi yanaklarımdan öpüyordun.. kim için…?ne için aktığını biliyor musun? diye soruyordum sana..hayır diyordun..ve sana çok kızıyordum ey göz yaşım..elimin soğuk kısmıyla siliyordum değdiğin heryeri… ummadığım anlarda doluyordun gözlerime,sonra kirpiklerime tutunuyordun..göz kapaklarımı kapattığımda üzerine,yüreğim yanıyor.. içli içli büzülüyordu dudaklarım… sana karşı koyamıyordum uzun süre..işte!yine dövüyordu ıslaklığın göz kapaklarımı.. dayanamayıp aralıyordum..ve yine damla damla süzülüyordun yanaklarımdan..tüm yaşanılamayan “keşke” leri hiçe sayarak.. sancıyan yüreğime aldırmadan süzülüyordun.. değdiğin her yeri kavuruyordu sıcaklığın... yavaşca dudaklarımın arasından sızdığında içime.. bedenimi kor bir ateş gibi yakıyordun.… hesap soruyordum sana.. hiç aldırış bile etmiyordun bana.. yavaşça.. aldırmadan.. umursamadan akıyordun anılarımın üstüne.. görenlere aldırış etmeden,beni rezil etmek istercesine.. damla damla.. acımasızca.. birbirinize değmeden düşüyordunuz.. birde utanmadan yanaklarımı okşuyordun.. mutluluktan akmadınız hiç gözlerimden.. mutlu olmam bu kadar mı dokundu kanına ? "o" giderken elvedayı ben mi düşürdüm dudaklarına? "o" giderken bir kez olsun dur demedim.. gittiği yerde mutlu olur belki diye.. dudaklarımı kapadım sızlayan yüreğimin üzerine.. sustum.. sadece "o" mutlu olsun diye.. göz yaşım… acımasızca süzülen tuz tadında damlalarım.. yeter.. dolma artık gözlerime... dolup da taşma .. taşıp da akma artık.. sızlatma yüreğimi yeniden...… yeter…
…………………."özledim"i söylememeli orada özlememeliyim artık seniözlememeliyim seni/senli günleri senin olmadığın/seninle olmadığım bir ülke istiyorum artık hüzün çiçekleri açmamalı artık bahçelerimde bir çığ gibi düşmemeli üzerime ayrılıklar……. rüzgarlarım senin saçlarından esmemeli artık senin yüzünü görmemeliyim her dolunayda dört mevsim çiçek açmamalı iğdeler satılmamalıyım can pazarında bir avuç taş parçasına mermerlere değişilmemeli gözyaşlarım artı kahverengi bir çift mermi saplanmamalı bitmeyen gecelerin sabahlarında/yüreğime meleklerin şarkılarına söz olmalı benim sevdam…
bu gece sen bilmesende seni sevdiğimi haykırıyorum.başımı cama dayadım hani gelmezsin biliyorum ya ben yinede yollara bakıyorum .giderken bana sen yokken sarılmam için bebeğimi bıraktın.şimdi sen yoksun ona sarılıyorum,onu öpüyorum.bugece yokluğun bedenime işledi.tenim tenini istedi,omuzunda ağlamak,sana nekdar hasret,bi okadarda yokluğunda acı çektiğimi anlatmak istedim.bensizlik canını yakıyormu bilmiyorum ama benim canım çok yanıyor.bitsin istedim,dön istedim.sabah olmasını hiç istemiyorum,sensiz yeni birgüne başlamak istemiyorum.baktığım heryerde seni görmekten,varlığında yokluğunu yaşamaktan bıktım.yoruldum artık.bedenim bu acıları kaldıramaz oldu,tahammül edemez yüreğim.bugecenin sonunda seni unutmaya karar verdim.ama bir şeyi unuttum vazgeçemediğim ssen unutmaya çalıştıkça unutamadiğimsin...
geceydi, elektirikler sönmüştü içimde.. МávĨ ßĨŔ ĶáŔáŃĹıĶŤı ğöŹĹĔŔĨМĎĔ ŐĶúĎúğúМ.. gitme dedin, gittim. ardımdan küfret istedim.. bazen insan utancını saklayacak çöplük bulamaz ya, ĤáŶáĹĹĔŔĨМ ĶĨŔ РጠĨçĨŃĎĔŶĎĨ ĨçĨМĎĔ.. aptalın biriyim ben. kelimelerle çürümüyormuş adıma biriken kederler.. gerçek olmayan anlar, figüranlar doluysa hayatında gerçeklik seni bu kadar yalanlıyor işte! umrumda değildi kendi söylediklerim ya da söylemek istediklerin..
üzgünüm.. sence de.. bence de.. bencilce..
bak hala kanıyor, mevsimsiz yağmurlarla, ya da yanlış dokunuşlarla.. mutluluk mekanları bu yüzden hep dar gelir bana ve ben hep bu yüzden kendimi okşarım, üşüdüğüm her yalnız durakta.. bazen ikinci bir cümleye gerek duymazsın ya, onların birini farkediyorum şimdi; insan bazen kaybeder..
sevdİğİnİ söylerken mutlu ederdİn benİ bana bakan gözlerİn şİmdİ çok uzaklarda elİmİ tutan ellerİmİ başka ellerİ sarmakta kaderİmle baş başa birakip gİttİn benİ şİmdİ ben tesellİ nerde bulayim hasretİn var İçİmde nasil mutlu olayim al bu hasretİ benden perİşan olmayayim nerede eskİ günlerİmİz gelde sevİndİr benİ ben sensİz yaşayamam severek öldür benİ bana günah değİlmİ hasrettenmİ öleyİm?al bu canimi alda senİ sensİz yaşamaktan kurtulayim...
anne sevdİğİmİ toprağa gömüyorlar İzİn verme anne sevdİğİmİ benden almalarina İzİn verme anne onu benden ayri koymalarina benİ hİç birakmiycakti söz vermİştİ yemİnler vermİştİ ölsemde senİnİm demİştİ ama ölürken bİle sözünü tutamadi evlenmİş anne üstelİk bİrde çocuğu varmiş göremedİm anne sevdİğİmİ sonkez kefen İçİnde sarildim gözlerİm kanli yüreğİm yarali dünyam yikildi canim gİdİyor nefesİm daraliyor daha doyamamiştim anne bende ölmek İstİyorum şİmdİ elİmden gelen bİr fatİha okumak sevdİğİmİn yanina gömün benİ şİmdİ karisindan çok ben yarali ben ölüyüm çünkü ona hasret kalan onu ölümüne seven bendİm affet benİ anne ben sevdİğİmİn yanina gİdİyorum vasİyetİm benİ sevdİğİmİn yanina gömün varliğinda yaninda olamadim cansiz bedenİmle yaninda olmayi İstİyorum annem...
girme kanima ben zaten yaraliyim vurma allah aşkina bİr zalİme yanmiştim aşkina İnanmiştim boş hayaller peşİnde yillarca kapilmiştim ayrilik deme bana kiyarim bu canima gönlüm aşktan yarali bİr darbede sen vurma...yaradanin kuluyum senİnle huzur doluyum dünyam sensİz kalirsa mutsuzum senİ çok sevİyorum benİ sensİz birakma ayrilik deme bana nefret dolu sözler söyleme sİtemkar yapma benİ İsyan ettİrme gönlümü dİnle herşeyde sen varsin ben İstermİydİm böyle bİr aşkin İçİne düşeyİm bİlİyormusunkİ hİçbİr yürek karşilik görmeden sevmez ama ben senİ karşiliksiz sevdİm anla be vefasiz ben senİ ölümüne sevdİm...anlaaaaaaa!
artik söz dİnlemez oldu bu gönlüm kİme baksa ona aşik oluyor ayrilik gİderken bİrşey yok gİbİ başka bİr gönülde tekrar doğuyor nasil mutlu etsem bİlmemkİ senİ şaşirdim elİnden dertlere düştüm uslanmaz yaramaz çocuklar gİbİ ağlaya ağlaya yollara düştüm her gelen bİrşeyler götürdü benden en sevdİğİm vurdu haber vermeden tertemİz aşikma leke sürürken ardima bakmadan yollara düştüm...
``kalemim kırılsın ki bu en son yeminimdir seni sevmek son suçum; hayalin tek kinimdir`` mülteci düşlerimin aman bilmez dilberi hesapsız gidişlerin zaman bilmez dilberi yine senin kapını asabah bildim bu gece. yine senin ismini günah bildim bu gece, yine sana yükledim yorulmuş itemimi yine isminle andım sahipsiz matemimi. duydun mu; senden sonra mecnun sanmışlar beni İsmimi unutmuşlar çölle anmışlar beni anahtarı kaybolmuş bir hasret zindanında tutuklanmış düşlerim ağlıyorken yanında
nefesim sam yeli`ne ortak olmuş, duydun mu? kokladığım her çiçek demsiz solmuş, duydun mu?
oysa harap gönlümü kıskandı yıkıntılar yorulmuş ahvalimden feyz aldı sıkıntılar sense, bensiz yaşanmış her an`ı sevap sayıp sustuğun her yalanı ömrüme cevap sayıp vebalimi yüklenip çekip gittiğin günü bir hakkın varmış gibi helaal ettiğin günü…
rüzgârın kanadına yazdın ya satır satır.halâ bütün şarkılar yokluğunu anlatır. duydun mu; senden sonra kimlere canan oldum kimlere sabahsız düş, kimlere yanan oldum gözlerimin önünde dururken ihanetin her gece uykuları vururken ihanetin, yüreğim başka adres arar oldu, duydun mu? kollarım başka yâr`i sarar oldu, duydun mu?
oysa yalnızca sendin gördüğüm en mutlu düş oysa yalnız sanaydı, özlem duyduğum dönüş ve sen yok sayıp aşkı, zamansız çıkıp gittin denizleri çöl kılıp, semâ`yı yıkıp gittin. artık kapıma gelip, sabaha dek yansan da günahını unutup, affederim sansan da İsmimi son nefesin bildiğin güne kadar gözyaşını hasretle sildiğin güne kadar şeytan secdeye dursa, tövbesi eksik kalır ne öfkem bir an diner, ne sitemim azalır. kalemim kırılsın ki, bu en son ahvalimdir gerisi mahşere dek ömrüne vebalimdir......
