 |
|
 |
|
5. MEVSİM
Bugün yine günün ortası olmuştu ben yataktan çıktığımda. Yeni birgüne ve bir başka sensizliğe başlamak zor geliyor bana. Kendimi sokaklara atıp seni aramaktan ve seni yine bulamamaktan korkup geç vazgeçtim yine rüyalarımdan. Gün neredeyse bitiyor benimse daha yeni başlıyor. Kalkıp banyonun yolunu tuttum. Yüzümü yıkadım ve bir an aynaya baktım. Korkuyordum oysa ben. Aynadaki yüze acımaktan , feri sönmüş gözlerimi inatla yummaktan ve bir hüznün daha yaş olup akmasından çok korkuyordum. Zavallı halimi görüpte gözyaşımın tuzunu tenimde hissetmeyeceğime söz vermiştim oysa. Bir ıslaklık başladı yine gözlerimde. Ve tenimi yakmasıyla dudaklarıma düşmesi bir oldu. Küs oldum aynalara ve odanın yolunu tuttum. Pencereye yaklaştım. Yollar yüreğim kadar saf yine bugün de. Karlar yere düşüyor benimse yüreğim üşüyor. Gök ağardı ağaracak. Ne kadar kendime engel olmaya çalışsam da yine kendimi vurdum yollara.
Yolların saflığına leke vurmaktan korkup ürkekçe attım adımlarımı. Ve bitti yolum bir sahil yerinde. Yürüdüm deniz boyunca. Mavinin yanına beyazlar çok yakışıyormuş meğer, yeni fark ettim. Hava soğuk üstelik de kar. Tenim sıcak yüreğimse yine üşümelerde. Kar düşüyor göğsüme ve sonra eriyor ve yerini bir parça ıslaklığa bırakıyor. Kar içime işliyor sanki her düşüşünde. Yüreğim üşüyor , yanıyor tenimse. Kar tenime düşüyor, üşüyense yüreğim oluyor. 4 mevsim geçmiş sen gideli. Bu şehirde. Bense hala 5. mevsim , kendi mevsimimde. Üşümelerim de yanmalarım da bir. Yazı teminde kışıysa yüreğimde tükettim. 4 mevsim önce , sen gidince gelmiştim sonkez bu sahile. Herkesin bildiği o mevsimlerden biriydi işte. Yine kar yağıyordu. Beyazlar yine maviliğe karışıyordu bu sahilde. Soğuktu, üstelik de karlıydı hava . üşüyordun, ve bir sigara tutuşturuyordun dudaklarına beceriksiz titreyen ellerinle. Benimse sigaranı tutan ellerine değiyordu ellerim. Ve yüreğimin yanışı başladı biranda. Titrediğini hissediyordum . ve tenim üşüyordu. Engel oludum sana , sigaranı tutan ellerini bırakmayıp. Ve sen üşümene rağmen sigaranı bıraktın. O gün birlikte üşümüştük seninle o sahilde. Denizin soğuğu eklenmişti bir de üzerine. Bizse aldırmıyorduk üşümelerimize. Sen yanımdaydın ve ben birlikte üşüyordum seninle.
Bir kar tanesi daha düştü yüreğime. Ve uyandırdı hayallerimden. Şöyle bir baktım denize. İlk sevişim gibi hala çok güzel. Oturdum bir kayalığa. Deniz karşımda maviliğiyle. 4 mevsim öncesinden kalma bir sözüm var aklımda
‘’ yine gitsek o sahile , denizi karşımıza alsak ve birlikte yalnız kalsak ‘’
bu sahile seninle ilk ve sonkez gelişimde yazmıştım bu satırları. Devamıysa bende saklı.
Geldim işte yinebu sahile . deniz karşımda ve yalnızım, bukez sensiz. Ağladı gözlerim yine. Sebeb diye bir kar tanesini gösterdim
alıp başımı yollara vurdum kendimi yine. Dönüş vakti geldi. Kar hala yağmakta. Hava da soğuk üstelik. Yollara bakarım yollar bana. Hala güzel ayak izlerinden saflığını biraz yitirse bile . yürüdüm saatlerce. Yolboyu susuşlarını bukez ben aldım üzerime.
Sen yoksun, tenimin üşümeleri de. Meydan okuyup ayaza yollara vurdum kendimi. Sırf üşüsün diye tenim açtım yüreğimi. Çünkü üşüdüğümde bir sen vardın benimle. Bukez yalnızlığım seninle olsun diye gelmiştim bu sahile. Ama yine o sevmediğim yalnızlık, sensizlik geldi peşimden. Yol bitti havanın kararmasıyla birlikte. Ben yine odalara kapandım. Suskunluğuma hesap sorulmasından korktum. Yalnız kaldım yine , bu gece sevdiğim olur yalnızlık belki bukez , ve bir umut ya belki de bukez seninle olur diye.
Sessizliğimin yanında bir radyonun sesi var yine. Sevmediğim ama vazgeçemediğim o kanal. Ve o sevmediğim yalnızlık. Severdim oysa ben seninleyken. Birgün bitiyor ve yenisi başlıyor yine. Ve benim geç kalmışlığıma birgün daha ekleniyor. Yüreğimse hala umut bağlıyor. Sen demiştin hiçbir şey imkansız değil diye.
Gece soğuk yine, 4 mevsim önceki gibi. Bukez sevdiğim yalnızlık yok ve üzülme deyip beni avutacak bir serserim de. Giderken üzülme demiştin. Bir senin için tatlı belam, bir senin için. Sonra gözlerime uzanmıştı ellerin. Oysa ağlayan yüreğimdi. Yüreğim hala ağlamalarda. Bu gece kaybetmeler terk etmedi beni yine. Korkmalarımıysa 4 mevsim geride bıraktım. Zaten kaybettim ben. Ağlamaya hazır gözlerimi yumup inatla tuttum yaşını, akıtmamak için. Söz vermiştim serserim sana ben artık ağlamayacağım diye.
Pencereye yaklaştım gecenin karanlığında. Kar hala yağmakta. Sokaktakilere dua ettim yine. Yolara daldı yine gözlerim. İsmini yazdım beyazın saflığına. Ve sonra bir kar tanesi gelip örttü üzerini. Ve ben seni o saflığınla bıraktım.
Saat çok geç olmuş. Yattım ama radyoyu açık bıraktım. Yine senin olduğun düşlere daldım.
Bu gece soğuk yine serserim. Bense üstüm açık yattım. Sırf sen yanımda ol diye …
|
 |
 |
|
 |
|
|
