Gerçeklerle yüzleşmek bu kadar zor olmamalıydı...

bir insan bu kadar acımasız olamazdı. sevdiğini en hassas olduğu noktadan kıramazdı.. bir insanın en zayıf olduğu nokta sevdiğini bir başkasıyla paylaştığını öğrenince deliye dönmesidir.

benim dediğin insanın artık bizim olduğunu bilmektir..

benim dediğin ellerin bir başkasına da dokunmasıdır.

benim dediğin dudakların bir başkasının da kalbini titrettiğidir.

benim dediğin gözlerde bir başkasının da umut bulmasıdır.

benim dediğin kalbin aslında sadece sana ait olmadığı bilmektir.

zaten AŞK ta bu değildir.

Aşk ben, sen ve o değil. ben ve sen olmaktır..

AŞK hayatı deli dolu yaşamaktır.

AŞK hayat bulmaktır..

AŞK başkası adına en olmadık anda ağlamaktır..

en olmadık şeye sırf o gülüyor diye gülmektir.

sırf o seviyor diye sevmediği filmi izlemektir.

sırf o seviyor diye bütün maçları takip etmektir. yendimi eline alıp takım bayrağını bilmediği tezahüratlarına katılmak söylüyormuş gibi dudak oynatmaktır. Sevmediği halde kokoreç yemek, şalgam içmektir.

AŞK HAYATI ONUNLA YAŞAMAKTIR.

 Ama onun için öyle olmadığını bilmek aşkın yalandan ibaret olduğunu düşünmene sebep olur.. sen onun için her şeyi göze alıyorsun.. o sana sadece onun olmanı bile çok görüyor.. demeleri insanı kahreder.. aldatan kişileri gördüğünde nasıl laflar söylerdin oysa göremediğim tek şey senin onlardan farklı olmamanmış...beni layık gördüğün şey bumuydu..

ŞİMDİ GERİ DÖNSEN BENİ BULACAĞINI MI SANIYORSUN....BEN ESKİ BEN DEĞİLİM Kİ SEN ESKİ SEN OLASIN...

BEN KIYMETİMİ GÖREMEDİMKİ SEN ANLAYASIN..

ZATEN ASLINDA BEN SENİ SEVMEMİŞTİM...

SADECE TAPMIŞTIM...

UĞRUNA DA ÖLMEMİŞTİM ZATEN SADECE ÖLECEĞİMİ SANDIĞIM SEN İÇİN YAŞAMIŞTIM..

SEN BENDE ONU BİLE BIRAKMADIN Kİ...