 |
|
 |
|
Aldın Başını Gidiyorsun Hüzün....
Aldın başını gidiyorsun hüzün
Bavuluna topladın tüm geçmişini
Sakladın göz yaşlarını
Kuytularda aradın kaybettiğin sevinçlerini
Oysa
Eski fiil zamanlarda kaldı
Yahşi bakışlarında ki mutluluğun resmi...
Şimdi
Gizil bir bulutsun sen
Her an yağacak
Her an sırılsıklam
Sakladın kalbinde muammaları...
Bilemediler
Sen binmiştin çoktan
Bilemedikleri
O Hüzün otobüsüne
Uzun bir yoldu
Durağı da yoktu.
Mola vermek istesen de...
Yaklaşma dedim sana
Yaklaşma...
Anlamadın
Sevdin sen
Bir gülü severcesine
Düşleri sevdin
Düşüşleri sevdin
Aya baktın mutluluk görmek istedin
Gördün mü ey hüzün ?
Hayatın düzenini bir bankta oturtmuştun
Seyrediyordun hüzne tanık yüzleri
Resmediyordun ince karelerde
Her an, her saniye...
Kim sevebilir böyle delicesine
Sen yüreğinle sevdin ey hüzün
Hiç incinme...
Hem, şimdi var mı ?
Seven, bu devirde böylesine...
Aldın başını gidiyordun
Git hüzün git...
Sen
Son yolculuğundayken
Belki yetişirim sana
Belki bırakırsında
Adı da
Yazamadığım
Mutluluğun resmi olur.
Süzülürsün tuvalime
Görenler
Yazamadı ama,
Çizdi de gitti derler...
|
 |
 |
|
 |
|
|
