|
Benim Hiç Annem Olmadi ki !
Benim hiç annem olmadi.Dolayisiyla,anneler gününün anlamini da bilmem...
Evlat ugruna canindan vazgeçen bir kadinmis annem.Ya ben ya O..Ben aglayarak geldigimde dünyaya annem,gülümseyerek veda etmis.Beni o sicacik oldugunu tahmin ettigim kucagina almadan.Çocuklugumdan bilirim,yasitlarim:'' Anne '' dediginde ben, ''neden?'' diyemiyorum deyipte düsündügüm anlarimi.Kim bu anne ! Neden cani yaninca anne diyorlar ? Neden canlari bir sey istediginde anne diyorlar ? Neden ?
Sonra büyüdüm.Düsündüm,beni kim emzirdi ? Kimler annelik yapti bana ? Okulda mesala okul aile birligi toplantilari denilen olay var ha..Herkes annesini çagiriyordu.Zavalli babam bir defa olsun gelmemisti.Benim ailemi hiç çagirmadilar ! Sanki sorunsuz,dertsiz birisiymisim gibi.Oysa derdin büyügü bende idi.Sefkatsizlikle ,sevgisizlikle geçen bir çocukluk.Tek eksigim,en büyük eksikligimmis güya..O da annesizlik ! Kimbilir kaç defa gece uyurken üstüm açildida örtülmedi.Kimblir kaç defa acikinca agladim da ,annem olmayanlar doyurdu beni.Ah bir de ne kötü biliyor musunuz ? Bir arkadasinizin ailesi ile tanisirsiniz..''Annem '' derler.Tanisirim.''Annen nasil'' diye sorduklarinda, cevap verememenin çektirdigi aciyi hissederdim.Ha cevap verirdim tabi : ''Benim annem vefat etti !''
''Ne zaman Allah Rahmet eylesin ''..
''Ben dogarken ''.Derin bir sesizlik.Sonra acima dolu bakislar,merhamet..
Mutluluk,acinin azalmis halidir ya..Hiç azalmadi ki acim..Bunun azi ,çogu olur mu?Bana yerini dolduramayacagin bir sey söyle deseler,bilin bakalim ne cavap verirdim ?
Haydi siz söyleyin...
Annenizi sevin,onun kiymetini bilin !
Hayatta en kötü sey 'annesizlik' dostlar.
Haydi gidin simsiki sarilin O'na ,Benim yerime de tabi..
|
 |
