|
Bir Dosta Mektup
Sevgili Kazim Kardesim
Aramizdan ayrilali kaç yil oldu bilmiyorum. Bildigim tek sey özlemin her gün biraz daha artarak doluyor yüregime.
Hatirlarsin annenin ölümüne oturup beraber aglamistik, beraber agit yakmistik. Gözlerine her baktigimda yüregim acirdi, bakamazdim, perisan halini görmeyi yüregim kaldirmazdi.
Saklanip bir yerlere gizli gizli senin yerine agladigim, dua ettigim çok olmustu. Hiç bir sey yapamanin çaresizligiyle yanardi yüregim.
Seninle biz ayni köyde evlerimiz yan yana, iki kardes gibi, iki candan arkadas olarak büyüdük, ayni acilari, ayni sevinçleri paylastik. Senin sevdali kara gözlerinde yaylalar çiçege dururdu. Tomurcuk tomurcuk sevinçler fiskirirdi sesine türkü söylerken daglarda.
Çocuktuk biz seninle ayni yil, ayni gün dogmustuk sanki. Beraber büyümüstük. Sonra yollarimiz ayrilmisti sen Istanbula ben Hollandaya gelip yerlesmistim ilk zamanlar hemen her yil bulusurduk.
Ne zaman seninle bulussak hep eski günleri yad ederdik eski sevdalarimizdan konusurduk. Hatirlar misin? Sevgili kardesim gezdigimiz daglarda, yaylalarda, pinar baslarina hep desen oyup, siir ve adlarimizi yazardik düz kayalara, gelen geçen okusun, dostlugumuzu kardesligimizi hatirlasin diye.
Bir gün kismet olurda yolum düserse o daglara sarp kayalara, pinar baslarina dertlesecegim ikimiz için. Ikimiz için gülüp aglayacagim...
Simdi seni her ne zaman ansisam gözlerimden bir yas pinari durmadan yüregime dogru akar. Gözlerden uzak, essiz güzelliklere sahip, huzur dolu bir yeri hatirlatiyorsun bana. Ne zaman çocukluguma dönsem, seni animsiyorum.Gülüslerin aklima geliyor. Hepsinin güzelligini göklerin mavisinde ariyorum.
Yürekleri susuz kalmis ihtiyarlara berrak bir su gibi ak ak akardin. Yardima ihtiyaci olan herkese kosardin. Yemezdin yedirirdin, içmezdin içirirdin. Bir kusun kanadi kirilsa acirdin.
Biribirimize kirilip darildigimizi hiç hatirlamiyorum. Simdi ise senin gidisinle yikildim ve hiç bir sey yapamanin çaresizligiyle kalakaldim ardindan öylece.
Iste yüregim kanayarak ve donarak bakislarim senin ardindan çaresizligimle kaldim. Ölüm haberin gelip genzime takildi, yutkunmaya çalistim ama bogazima takili kaldi. Nefesim daraldi soluksuz kaldim bir an.
Çektigin onca acilara, çilelere, yoksulluklara ragmen hayat senin hizini kesememis o bitip tükenmeyen enerjinle karsi koymus ve içindeki insani duygularini, yasama askini söndürememisti. Hayatin bütün yoksulluklarini acilarini çektin. Eline bir sürü imkan geçmisken elinin tersiyle geriye ittin hepsini. Namusuna, onuruna sahip biriydin. Alin terinden ödün vermeden üç çocugunu da okuttun Istanbul gibi yerde.
Gönül insaniydin, sevgi insaniydin tanri sanki dünyanin bütün merhametini sana bagislamisti, bir kusun bile kanadi kirilsa için yanardi yardimina kosardin. Dürüsttün, merttin paranin degil, dürüstlügün, dogrulugun, onurun, dostlugun, mertligin adamiydin. Insan sevgisinin, dostlugun ve arkadasligin en büyük örnegiydin benim için.
Her Türkiye?ye gelisimde bulusup günler, geceler boyu dertlesirdik. Zorunlu olmadikça ayrilmazdik biribirimizden. Ve her defasinda sevginin, dostlugun, vefanin kapilarini aralardik aramizda. Bir çok insan kiskanirdi dostlugumuzu, kardesligimizi.
Tam da seni Hollandaya getirmenin hazirliklarini yapiyordum ki, hastalik haberin geldi. Türkiye?ye döndüm ama yataktan çikamiyordun ve de seni yanima alip uzun uzun birlikte dolasmak, konusmak nasip olmadi. Hastaliginin tehsisi yapildigi gün talihsizlige bak ki küçük kizinda hemsirelik diplomasini almis ve bakimini üstlenmisti. Tekrar Hollanda?ya döndügümde ise ardimda ölüm haberin geldi. Süphesiz senin gidisin benim dünyamin yikilisina da sebep oldu. Acimin siniri yok.
Seni çok özledim. Çok uzaklarda oldugunu biliyorum. Boynuma kardesçe sarilisini her an hissediyorum ama biliyorum ki ruhun ve kalbin hayatimdan hiç gitmeyecek, seni ve dostlugunu asla ve asla unutmayacagim.. Dostlugunla içimi isittigin en umutsuz anlarimda bana umut verdigin için; bana çikarsiz, yalansiz gerçek sevgiyi ve dostlugun duygusunu tattirdigin ve kesfettirdigin için, hayatima kattigin tüm güzellikler için çok tesekkür ediyorum.
Simdi biraz kirginim sana ne vardiki böyle erken erken gidecek, hani söz vermistin o daglara beraber gidecektik. Erken gittin kardesim erken...
Madem öyle, güle güle kardesim güle güle, hatirani en degerli yerde tasiyacagim, yüregimde.
Rahmetin kaynagindan sana rahmet diliyor, sevenlerine, esine, çocuklarina ve kardeslerine sabr-i niyaz diliyorum. Ruhun sad mekanin cennet olsun sevgili güzel kardesim Kazim Gül...
Bir dag basinda olmaliydik simdi seninle
uzanip çimenlerin üstüne
siirler okumaliydik mavi irmaklara
öpüp günesi alnindan sevdigimizin
sisler aralaninca çekip gitmeliydik
simdi bir dag basinda olmaliydik seninle
oturup bir gönül sofrasina,
dostluga kadehler kaldirip
içimizdeki yangini bölüsmeliydik
bir pinarin soguk bugusuna daldirip agzimizi,
çatlayan dudaklarimizla hayati öpmeliydik
sular aydinlaninca çekip gitmeliydik
bir dag basinda olmaliydik simdi seninle
türküler söylemeliydik esen yellere
unutup aciyi, ayriligi, gurbeti
hasreti içimizin yanginina gömmeliydik
kapilar kapaninca karanliga
yollar aydinlaninca çekip gitmelidik
bir dag basinda olmaliydik simdi seninle
issizda bagrini döven bir irmak gibi
dizleri kanamis bir çocuk gibi doyasiya aglamaliydik
çikarsiz dostluklar, kirlenmemis sevgiler
ve dünyadaki tüm güzel seyler adina
çirkinliklere, çirkefliklere dayanmaliydik
obalar siralaninca karsi sirtlara
gün aydinlaninca çekip gitmeliydik
sen gülünce ne güzelde gülümserdi beyaz güll
nasil da sevinçle gelirdi daglara bahar
dallar tomurcuklanir, kuslar öter, sular çagildar
mustular bölüsmeye kosardi ardindan çocuklar
bir kervan alip giderdi basini bilinmeyen diyarlara
simdi ne yana baksam gözlerin doluyor usuma ah
gelincikleri oksuyor ellerin
gülüsün ki, çiçeklerin bir baska adiydi karli yamaçlarda
yitik bir mevsimin kiyisinda kaldi anilarimiz
savrulmus ömrümüzün her yapraginda bir siir sarardi
simdi yoksun, rüzgarlar seni üsür, türküler seni söyler
her bahar gelisinde bir çiçek büker boynunu
bir meneksede açar gözlerin
büyür yüregimin kivrimlarinda
sular agitlarla çaglayip gider
mavi ne de çok yakisirdi gülüsüne ah kardesim
en çok da papatyalar yikildi gidisine
bir de alni munzur islemeli kizlar
simdi hangi irmak sogutur yürek yanginimi
hangi dag bölüsür acimi, hangi pinar, hangi bahar
efkarimi hangi rüzgar dindirir
irmagim sendin pinarim sen, dagim rüzgarim sen, baharim sen
|
 |
