Ağladığımda kızdığınız zaman bende size kızıyorum. Beni ağlamaya alıştıran sizlersiniz. Hemen itiraz etmeyin. Doğduğum günden buyana geçirdiğimiz günleri bir düşünün. Haklı olduğumu anlayacaksınız.
     Ben doğdum doğalı hiç sizin dediğiniz oldu mu? Hayır. hep benim dediğim oldu.
      Doğdum ağladım, susturmak için şeker şerbetleri hazırdı... Hemen ağzıma diktınız. Ağlayamadım, buna müsaade etmediniz. Ah bir ağlayabilseydim, hem ciğerlerim açılacaktı, hem aç olduğum için annemin göğsündeki sıcacık, tatlı , vitaminli, antibiyotik gibi sütümü içecektim ve hem de ağlama ile hiçbir şey elde edemeyeceğimi  anlamış olacaktım.
     Büyüdükçe ağlamalarım devam etti, her ağlayışımda başımda birkaç tane insan, kucaktan kucağa geziyorum
Çok rahat, ben ağlıyorum. Her kesin elinde bir şeyler.
Kimisi ateşimi ölçüyor, kimi ağzıma bir şeyler tıkıştırıyor. Altıma bakıyorlar, karnım tok, altım temiz, ateşimde yok. Şimdi ne yapmalı? arabaya koyalım dolaştıralım. Yeni bir şey keşfedildi. Keşfediliş  o    keşfediliş.Ben artık uykum mu var?basıyorum yaygarayı. hoop arabadayım, acıktım mı? basıyorum yaygarayı, hoop annemde yiyeceek tabağı babamda ben
Doğru arabaya, annem yedirir babam gezdirir.
Büyüdükçe sıkIntılar başladı. Ya bu çocuk ne zamana kadar arabada yiyecek, benim işim gücüm var, bir rahat uyku yok, gecemiz gündüzümüze karıştı, bunun bir çaresi olmalı.
    Tabii var çaresi. Beni rahat bırakın , ağlamama izin verin.Bende kendimin bir birey olduğunu anlayayım,lütfen sizde benim bir birey olduğumu anlayın.
     Bana marketi hep alsanız asla doymam, her gün cebinizde türlü eşyalarla gelseniz asla bıkmam. Bir gün getirmeseniz ben gene basarım yaygarayı. Ağlamam benim suçum değil. Siz bana her gün getirmeseniz ben her gün hediye gelebileceğini bilmem, bilmeyince ağlamam da.
 Markete giderken ,’Yavrum seni götürüyorum ama bir şey isteme yok. Çünkü paramız yok.’
Tamam anneciğim, babacığım, istemem.’Tam makete giriyoruz ki  evlere şenlik; gördüğüm her şeye saldırıyorum.sürpriz yumurta,oyuncak,ne aklıma gelirse.Yavrum ne anlaşmıştık,hani paramız yoktu,alamam lütfen koy.Olur mu hiç,ne demek para yok,bastım mı yaygarayı gör bak
Nasıl alıyorsunuz.Avazım çıktığı kadar,Allah ne verdiyse.Tamam tamam sus Allah aşkına yeter ki sus,ne istiyorsun al,şunu da , yeter ki sen ağlama.
   Tamamda  benim anlamadığım  şu, ben o kadar  şiddetli ağlıyordum ki, sizler almadan. almaya yeltenir yeltenmez nasılda sustum. Sizde bunu fark etmeniz lazım. Anlamadığım anneciğim babacığım birde şu var;para yok yok dediniz de,ben ağlayınca nasılda buldunuz.
Zorunuza gitmesin ama hiçte inandırıcı değilsiniz. Madem paranız vardı bana niye yalan söylediniz.  
                         .
 YANİ ANNECİĞİM,BABACIĞIM YA BEN AĞLAYINCA KIZMAYIN,YADA AĞLAMAYA ALIŞTIRMAYIN.
   SONUNDA ENGELLEYEMİYECEĞİNİZ BİR ŞEYİ YAPMAMASINI  ÇOCUĞA BAŞLANGIÇTA SÖYLEMEYİN.
    BENİ EĞİTMEK İSTİYORSANIZ ,DOĞRULARI BANA SÖYLEMEYİN ,DOĞRULARI YAPIN,DOĞRULARI KENDİ HAYATINIZ ÜZERİNDE UYGULAYIN , BEN ZATEN GÖREREK SİZ SÖYLEMEDEN ÖĞRENİRİM.
SİZİ ÇOK SEVEN ÇOCUĞUNUZ.