 |
|
 |
|
Çivi
Kötü karakterli bir genç varmış. Bir gün babası ona çivilerle dolu bir torba vermiş.
"arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin zaman, her seferinde bu tahta perdeye bir çivi çak" demiş.
Genç, ilk gün tahta perdeye 37 çivi çakmış. Sonraki haftalarda kendi kendini kontrol etmeye çalışmış ve her geçen gün daha az çivi çakmış. Nihayet bir gün gelmiş ki hiç çivi çakmamış.
Babasına gidip durumu anlatmış. Babası onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüş. Gence
"bugünden başlayarak tartışmayıp kavga etmediğin her gün için tahta perdeden bir çivi sök" demiş. Günler geçmiş. Bir gün gelmiş ki her çivi sökülmüş. Babası gence
"aferin, iyi davrandın ama bu tahta perdeye dikkatli bakarsan üzerinde çok delik göreceksin. Ve bu tahta perde artık geçmişteki gibi güzel olmayacak" demiş.
Ardından da eklemiş:
"arkadaşlarla tartışılıp kavga edildiği zamanlar kötü kelimeler söylenilir. Her kötü kelime bir yara (delik) bırakır. Zehir gibi bir sözü arkadaşına sokarsın ve ardından çıkarırsın; arkadaşına bin defa kendini affetmesini isteyebilirsin, ama bu delik aynen kalacak ve kapanmayacaktır. Bir arkadaş ender bir mücevher gibidir. Seni güldürür, yüreklendirir ve sen ihtiyaç duyduğunda sana yardımcı olur, seni dinler, sana yüreğini açar."
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Ekleyen
|
: Webmaster |
|
Okunma Sayısı |
:
827 |
|
Eklenme Tarihi |
:
26 Ocak 2007, Cuma |
|
SONRAKI |
:
Ağla Yaralı Kalbim...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
