 |
|
 |
|
KABULLENİŞ
Kelimelerle ne kadar tarif edebilirim bilmiyorum.yanında kimsenin olmayışı desem yetmiyor. Bir şeyleri kaybedişin ardından geride kalan kırık dökük duygularla ve birkaç parça eşyayla gidenlerin ardından yanmak desem tarifi tam olmuyor. Bir şeyler eksik sonunu getiremediğim cümlelerimde. Yalnızlık acı demek beklide. Yada bitmeyen gecenin sabahına dek hasretlenmek..
Yalnızlık basit bir kelimeydi ilk duyuşumda.öğrendiğimde ise tam bir felaket. Her şeyin, herkesin seninle olup da bir tek onun olmayışı. Bir şeylerin hep eksik kalışı. Kalabalığın içinde hiç kimse yokmuşcasına içlenişim ve bunun adına da yalnızlık deyişim…
Yalnızlığın ne demek olduğunu giderken arkandan bakıp dönmeni bekleyip de gelmediğini gördüğümde anladım. Her şeyin yolunda olduğunu sandığım bir anda yalnızlık yakıştırıldığında anladım. Oysa yalnızlık bir beden büyük gelmişti bana. Daha dün benimle olduğunu bildiğim, kaybedecek tek şeyim deyip ama ona da ihtimal vermediğim kişinin zamansız gidişiyle daha bir anladım yalnızlığı.önceleri bir kırgınlıkla başladı yalnızlık bende. Umut,gurur,öfke ne varsa hepsini basıp bağrıma gittiğimde bu ayrılık değildir sanmıştım. Giderken arkamdan bakıp seni bırakıp gittiğim yollarda bana dönersin enazından gitme dersin diye bekledim. Dönüp arkamı giderken bile gözlerim arkamdaydı. Biraz ilgiydi istediğim. Pes ediş yada küçük bir çocuk edasında küsmüşlüğüm ve ardından nazlanış belki de.
Bir umut bırakmıştım geriye. Ama sen görmedin. Gidip de bir yanımı ardımda bıraktığım yollarda yalnızlığı sen öğrettin bana. Gittiğim yollar çıkmazdı. Sense bana dar sokaklar bıraktın.
Bakmıyorum artık aramızda kalmış o yollara. Gelir demiyorum, beklemiyorum da. Yolun sonunda kavuşmak yok bana. Gözüm arasıra daldığı zaman uzaklara sen oradasın biliyorum. Görebildiğim en uzak noktada bile sen varsın . o yolları görürdüm de geri dönmemenden korkardım hep. Sevgiyi tükettiğin gözlerinle bakmandan,seni benden alıp giden o yolların bizi kavuşturmamasından korkardım, sanki bugünü önceden görmüş gibi. Yüreğim demir parmaklıklar arkasında şimdi. Orada senden bir parça varmı,bilemiyorum.
Yalnızlık bu işte. Çekip giderken bile dönüp arkama baktığımda gelmeyişin ve benim bunu kabullenişim. Hasreti yetim bir çocuk gibi sımsıkı bağrıma basıp bırakmayışım. Yanımda kimse olmadığı için değil yalnızlığım, yanımda sen olmadığın için yalnızım.
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Ekleyen
|
: BaHaR |
|
Okunma Sayısı |
:
116 |
|
Eklenme Tarihi |
:
7 Temmuz 2007, Cumartesi |
|
SONRAKI |
:
AŞKIM DİYEMEDEN BİTTİ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
