 |
|
 |
|
MAVİ MAVİ SEVDİM SENİ
Küçüğüm daha çok küçüğüm bu yüzden bütün hatalarım...
En sevdiklerimin liste başında haftasonları evde oğleye doğru bir saatte şekerleme yapmak gelir.Güneş cama oradan üstüne vurur.kedi gibi önce gerinir sonra mayışırsın. Bu haftanın en keyifli anıdır cünkü şekerlememi müzikle paylaşırım. Özellikle de Sezen le. Sez-en ...Hayatı cözüp farkındalığını sürekli üst düzeye taşımak için çabaladığını düşünürüm. Çabasında farkettiklerini de bizlerle paylastığını.
Sıradan bir Pazar günü yine. Evde miskinlik saatine yaklaştığımı farkedip Sezen Aksu koyuyorum teybe. Yavaş yavaş akıyor müzik tıpkı meditasyon da damarlarımdan akan serin su gibi temizliyor beni. Koltuğun üstünde belime kadar pikeyi çekiyorum geri kalanımı güneşe bırakıyorum ve başlıyor yine sema da saltanat ben rüyalarıma böle isim veriyorum.
Öğünmem bu yüzden Bu yüzden kendimi Özel önemli zannetmem
Ben çok sık rüya görürüm bir ceşit hayatın içinde zorlandıgımda medyumum gibidir rüylara. Dalmadan önce bugün acaba o uyku ıle uyanıklık arasında ki saf süreçte ne farkedebilirim dıyorum ama çok sürmüyor şekerleme başlıyor.
Küçüğüm daha çok küçüğüm Bu yüzden bütün saçmalamam
Rüyamda kendimleyim büyük bir başçe içinde keyifle koşuyorum dört yada beş yaşlarında .. hayır hayır altı olmalı çünkü az çok aklım eriyor çevremde olup bitene ama mavi kılıç ne işe yarıyor ilk bakışta onu çözemiyorum. Dur bir de karşıdan bakayım kendime diyorum. E nasıl olsa sanal ortam. İnanamıorum gözlerime, ben bir periyim ya da melek...sapsarı saçlarım var lüle lüle omzumdan akıyor aşağıya. Bembeyaz bir tenim ve ela rengi gözlerim var. Elimde ki mavi kılıç bir oyuncak olsa gerek. Yemyeşil bahçe üzerinde uçuk pembe elbisemle. Yanımda da bir erkek çocuğu el ele koşuyoruz ta ki daha büyük bir melek ya da peri çağırana kadar beni. Suç işlemiş gibi gidiyorum yanına. Başım öne eğik oysa birşey yapmadım biliyorum.
Yenilmem bu yüzden Bu yüzden kendime hala güvensizliğim
Hadi diyor sıra sana geldi. Anlaştığımız gibi. Oysa ben hiç gitmek istemedim o yüzden anlaşmayı unutuyorum ve anlaşması der gibi ağlamış bir surat ifadesiyle bakıyorum büyük meleğe. Yapma Lal diyor. Adımı öğreniyorum. Adım Lal. Yapma lal biliyorsun son kez gitmen lazım. Dünyada insan olarak biçimlenmen lazım. Hayır burada kalabilirdim. Mavi kılıcı büyüdüğümde kullanabilirdim dünyaya inmeden. Lal, yapma diyor büyük melek. İşimi zorlaştırma daha da fazla. Son bir görev. Söz ondan sonra istediğin kadar burda kalırsın. Erkek olan çocuğa bakıyorum. Üzgün bakıyor arkamdan. Biliyor çünkü o da anlaşmayı. Sessizce kabul ediyor. Bahçenin diğer tarafına doğru yol alıyor.
Ne kadar az yol almışım Ne kadar az Yolun başındaymışım meğer
Doğacağım annede başlıyor tende güz. Rüyaları benim. Uzun zamandır beklediği gerçek hayali düşüyor sonunda rahime ve işte bir yolculuk daha başlıyor. Ama ben çok tembelim. Oysa ne güzeldi yurarıda bahçe. Ben tüm bahçenin maskotuydum. Bahçedeki herşey üstüme titrerdi. Şimdi ise iki ebeveyn, bir baba bir anne yetecek mi benim şımarık sebgi arsızlığıma?...
Elimde yalandan kocaman rengarenk Geçici oyuncak zaferler
Zaman geçiyor. Çıkış yaklaşıyor. Annemin düşünceleri ile benimkiler karışıyor. Süreç yaklaştıkça benim için dünyada onlar hazırlandıkça sanki biraz daha keyfim yerine geliyor. Geriniyorum karnında. Dışarıdakiler tekme attım diye seviniyor. Her seferinde hep aynı sevinç. Ne garip insanoğlu. Ne kadar küçük şeylere seviniyor. Oysa ben;
Küçüğüm daha çok küçüğüm
Doğuma bir kala annem doktor dönüşü bir kaza geçiriyor ve karnına aldığı bir darbe sonucu ben yine büyük bahçeye dönüyorum. Kızgınlıkla koşuyorum büyük meleğe. Hem beni ikna etmek için o kadar uğraştın sonra da bu başıma geleni açtın. Tam ben kendimi hazırlamışken yeniden dünyada olmaya varolmaya adımı yazdırmaya...birden ikimizde susuyoruz. Büyük melek;
Küçüğüm daha çok küçüğüm Bu yüzden bütün korkularım Gururum bu yüzden Bu yüzden çocuk gibi korunmasızlığım Küçüğüm daha çok küçüğüm Bu yüzden sonsuz endişem Savunmam bu yüzden Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem...
Uyanıyorum tokat yemiş gibi. Tam da CD şarkının sonunda,
Bu yüzden bir küçük iz bırakmak için didinmem...
Gün geceye dönmek üzere. Gökyüzü maviden laciverte dönük. Bahçenin siyah üzümleri bilirmisiniz, sulu sulu davetkar. Aynı o his doluyor içime. Sanki rüyadan değil, bildiğim bir gerçekten uyanıyorum. Önce Sez-en e teşekkür ediyorum fark ettirdikleri için.
Kalkıp giyiniyorum. Biliyorum siz bile şaşmadınız bu gece mavi seçmeme. Saçlarımı jöleliyorum. En sevdiğim saatimi takıyorum. Evet ve sonra o küçük meleği andıran kokumu sıkıyorum. Anlıyorum daha önce bu koku bana niye beni böyle hissettirdi. Gece uzun. Ömür kısa ama uzun. An çok kıymetli. Yaşam endişeye mahal vermeyecek kadar güzel. Sana bırakılmamış ki endişen niye? diyip göz kırpıyorum kendime aynada. Yıkılıyorum bu gece parklaklığıma ben bile kamaştım. Acaba halk hazır mı diyorum kendime. Egom tavanda çıkıyorum havaya, selam çakıyorum maviye...
|
 |
 |
|
 |
|
|
