Maskesini çıkarıyor aşk anlaşılmaz bir mananın içinde farkedilmez bir zorluğun kuşatmasında kalıyor sevgim çaresizliğin ötesinde bir imkansıza bağlıyorum sensiz yaşama şansımı unutulmaz ne varsa artık hepsinin üzerine dertlerimle yıkanmış bir mürekkep akıtıyorum kana boyanmış bir yüreğin teslimiyetinde yaşanan hüzünü tatmak veya hasretlik bedenleri tren garında yolcu etmek gibi birşey seni sevmek yaşanılanlara müdehale edememenin mahçupluğunu taşıdım üzerimde ezilmesini öğrendim buruk bir acıyla münasebetteyken yüreğim masallarda buluyorum aramaya tenezzül etmediğim bir çok şeyi renksiz bir gökkuşağı bağlıyorum belime bir ferhat oluyorum dağların zirvelerinde nedense hep ayrılıklara denk geliyor hayal dünyasındaki rollerim hasat mevsiminde yaşanılan sevdalardandı yaşadığım hikaye sonbaharda tırmıkla biçilmiş aşkım tek tek ayrılıyor yaşantımın parçaları acılar bir yana,sen bir yana yüreğimin nasibinde kırılmakta varmış dostlarımın nasibinde kırık yürek parçalarını toplamak zahmeti yersiz kalıyor dostlarımın kırık bir yürek parçasıyla yaşamaksa kaderim kıranın ayakları altında ezilipte ağlamama yetkisine sahiptir Yüreğim