 |
|
 |
|
Mum kokulum...
Bir mevsim daha atladı üzerinden.yine uyandı ilkbahar
saklandığı köşeden…ve kaçıncı gün dönümünü yaşıyorum sensiz bilmiyorum ..
Ayrılık ..bu cümleyi de hala kabul etmedim..her bitişin başlangıcındaki sen gibi, senli zamanların gelişini bekliyorum sadece…her gece ve her sabah..zamansız bir beklemek işte duvarlarıma vuran…yosun tutmuş ve birazda eskiden izler taşıyan..
Şiir dinliyorum artık bolca ve eskisi kadar acıtmıyor gidişin sancılı kalbimi..sen gibi, sensiz yaşamayı da becerdim galiba..resmine bakmadan uyuyabiliyorum artık..bugün farkettim..yüzünü görmeyeli ne kadar oldu…sanki bir “yabancı” dolanıyor ardımda bana bakan çerçevelerden…hangi dalgalar vurmuş kıyılarına ve neler götürmüş senden zaman….yabancılaşmışız biz….değişirmiydim oysa sebeplerden hangisine seni_?
Ağlamıyorum da artık..her şarkıda seni bulmamayı da başardım…zor oldu ama seni yazmıyorum galiba sayfalarca …seni ve senli günleri…
Annemle babamı çok özledim ama görmeye gitmiyorum uzun zamandır…acımalarını istemediğim gibi bir çok şeyden …
En iyi öğretmenin benim derdin ve öylede oldu ..gelişin gibi ,gidişinde bir çok iz bıraktı sayfamda..kapanmıcak yaralarım misali atılan çığlık çğlığa sabahlardan bahsetmiyorum..neden hiçbir gidiş üzmüyor artık beni_?
Ayaküstü bir gün daha eskittim işte kırık düşlerden..bütün gün mutfakta yemek yaptım ….aynı sen gelicekmişsin gibi….en güzel kokumu sürdüğüm en sevdiğin kıyafet var üzerimde..saçımı yine saldım istediğin gibi.. kokulu mumları da yaktım tütsülerle birlikte…biliyor musun _? Pilav yapmayı da öğrendim bugün….sofra iki kişilik hazırladım bu akşam yine ….karşımdaymışsın sanki, kapı çalıcak ve sen geliceksin …..
Uzun zaman sonra ilk defa ağlayışlarım bu defa…
Her şey tamam..sensizliği de öğrendim,yalnızlığın katlanılmazlığını da..uyanmayı da öğrendim acılara …..bir tek şeyi yapamıyorum;
Ben hala yalnız yemek yemeyi beceremiyorum …..
|
 |
 |
|
 |
|
|
