 |
|
 |
|
Söyle icinden gecenleri. Tutup icinde biriktirme!!! Kalmasin. Ne kadar cok saklarsan kuytularinda o kadar cok büyür gizlediklerin...
Seni tanidigimdan beri yazmak ihtiyac haline geldi hayatimda.ilk baslar günlük tutardim ama hergüne seni yazardim. O gün hangi renk giyindigini, seni nerde nasil gördügümü, Yagmurlu gecelerde evimin karsisinda bekleyislerini hep yazardim unutmamak icin. Seni görmeden gecen günlerde tarihi atar büyük harflerle yazacak bir sey yok diye yarim bir cümle yazabilirdim ancak.
Sonra sen geldin bana. Benim sevdigimdin, ben ise senin sevgilin. Bu bile beni mutlu ediyordu. Yanimda olman, yalanlar üzerine kurulmus mutlulukla avunuyordum iste. Mesajlarini silmezdim ama telefon hafizasi doldugu icin kaybolmasin isterdim benim icin kurdugun cümleler... Kapaginda lale resmi olan kücük, kareli bir deftere yeniden yazmaya basladim. Senin bana, benim sana yazdigim bütün mesajlar yer aliyordu tarihi ve saatiyle. O gün kac kere konustuysak onlari bile eklerdim. Gittigin zamanlarda tekrar tekrar okurdum. Her gidisine alismistim, cünkü kafan karisikti yada bu hayatta hic kimse seni anlamiyordu, alisamamistin kendine ve iyi bir insan degilim diyerek giderdin. Alismistim bunlara. Kötü de olsan seni seviyordum. Yirtmak aklimdan bile gecmiyordu. Ben alismistim seni sen olmadan tek sevmeye ama benim yüzümdeki hüzün dostlarimi da mutsuz etmeye basladi. Seni unutmak icin yardim etmek istediler. O defter yirtilmaliydi ve ben de kararimi verdim. Yirtacaktim.Bir pazar günü oturup hepsini en bastan okuyup, bir yandan okudugum sayfayi yirtiyor bir yandan da gözyaslarimi siliyordum. Sonra bütün güzel anilar bir poset dolusu kagit parcaciklari haline geldi ve yine yok olmamisti. Kücük kagit parcalarinda yine okunmaya deger güzellikler bulunca hepsini yaktim. Coktan rüzgara karisip toz olmustur senin hic gecmedigin sokaklara... Seni yine unutturmadi kül olmus kagit parcaciklari.
Simdi yine yaziyorum. Ne bir günlük nede bir mesaj defteri. Nasil giyindigini yada bugün ne mesaj cektigini degil!!! Zaten artik seni görmüyorum ve bana mesaj da cekmiyorsun da. Simdi icimden aglamak gelirken kimseye anlatamadigim ve senin biraktigin beni dinleyecek bir kisi bulamadigim icin yaziyorum. Bütün yazdiklarim yasanmis her güne isyan, özlem, hasret kokuyor. Belki bir gün bunlarin hepsini ilk önce okur, sonra yirtar yine icimdeki nefreti geciremiyince yakarim.
Yine seni unutturmaz bilirim. Yok olmali bu beden. Toprak altinda bir yigin kemik olmali ki belki öyle biter.Yada sen cekip al kendini benden. Git!!! Durma artik bende... Yasamak istemiyorum seninle ayni beden de... Ne bileyim iste yap biseyler. Ne bileyim sevgini alamadin ama saygini yok et. Buna da gücün yetmeli artik. En agir cümleleri sirala , küfür et bana... Söylemedigin bir tek agir cümle kalmasin icinde. Arkamdan konus mesela, söyle dalga gectim, sunu yaptik bunu yaptik gibi. Sokak serserilerinden farkin olmadigini ispat et bana. Sevgini alamadin ama saygini yok et. Yada dön artik dayanamiyorum yalnizligina.
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Ekleyen
|
: Ali ÇINAR |
|
Okunma Sayısı |
:
77 |
|
Eklenme Tarihi |
:
2 Eylul 2007, Pazar |
|
SONRAKI |
:
Sevgim Sana Emanet...
|
|
|
|
|
|
|
|
|
