 |
|
 |
|
UNUTULAMAYAN ANILARA TARAFIMDAN HEDİYE
İNANMASAN DA BİLİYORSUN…
Herhangi bir şey beklemiyorum kelimelerim karşılığında…Kelimelerden dahi bir şey beklemiyorum , hissettiklerimin tercümanı olabilmelerinin haricinde…
NEDEN…
Nedenini benden daha iyi biliyorsun…İnanmasan da biliyorsun…
Ben iyi bir tiyatrocu değilim…
Ben iyi bir yalancı da değilim…
Hissettiklerimi birbirinden ayırmayı becerememiş olmamın sebebi, çok fazla olmaları sana dair…
Birbirine sarmaş dolaş düğüm olmuş 7 farklı yün yumağını birbirinden ayırmayı denedin mi hiç ? Hiç beyaz yün yerine siyah yünü çektiğin olmadı mı ?
Ben bunu yaptım…Ve bedelini sen ödedin… Elimde 7 yumakla geride kaldım…Onlarla oynayabileceğim oyunları , paylaşabileceğim kimse olmadan,77 yumakla uzaklaşmanı izliyorum uzaktan…
Boş bir sokakta kendi adımlarımı dinledim,rüzgar gecenin karanlığını dağıtmaya çalışırken…Aslında her şey aynı, ışıkta da olsa karanlıkta da olsa…Sadece farklı görünüyor insanın gözüne…Aslında her adım bir öncekinin aynısı; sadece ayakların altında ezilen yolu değiştiriyor insan fikirlerinin arasında…
Atılan her adım, bir öncekinden biraz daha yavaş…Gittikçe yavaşladı zaman…Gittikçe gidememeye başladım…Geride bir şeyler kalmış gibi…Konuşulmamış, kapanmamış bir şeyler var gibi…Yoksa neden ıslansın gözler, geçen her saatte biraz daha…Neden burkulsun insanın içi zaman geçtikçe…Neden uçuşsun etrafta korku yumakları daha fazla kırmaya dair…Ve neden bir baraj olup önünü kessinler akmak isteyen kelimelerin…
Sana,beni gülümseyerek hatırlayabileceğin anılar bırakamadığımı düşünüyorum…Veya siyah yumaklar , ağır geliyor dudaklarına,aşağıya çekiyor onları…Oysa ben odama girip kapıyı her kapattığımda , sana dair hatıralarla en az bir kez gülümseyebiliyorum kendi içimde…Bana hediye ettiğin güzellikler zaman zaman yüzlerini , zaman zaman sırtlarını çeviriyorlar…Ama..
Artık o kadar parlak değil sanki ışıkları…ateşböcekleri doluşmuyor artık etraflarına…Orada durup içime bir şeyler katmıyorlar artık…
İçimdekilerle hayatta tutmaya çalışıyorum onları…Bütün bunları neden yazdığımı merak ediyorsun…Senden ne istediğimi merak ediyorsun…
Artık senden herhangi bir şey isteme hakkını kendimde göremiyorum ne yazık ki …
Sadece çok , çok üzgün olduğumu bilmeni istiyorum…
Seni kırdığım her kelime için…
Sana acı çektirdiğim saniyelerin her biri için …
Hayatına girmesine yol açtığım bulutların her bir zerresi için…
Canını yakan gözyaşlarının her bir damlası için…
Bir şeyler söylememi istediğin zamanlardaki suskunluğumun her bir anı için…
Sıcaklığıma ihtiyaç duyduğun haftalardaki soğukluğumun her bir günü için…
Duygularımı incelemekten daha önemli herhangi bir işim olmadığında başka şeylerle ilgilendiğim her bir dakika için…
Sana ayırabileceğim zamanın başka yerlere harcanmış her bir zerresi için…
Ve teşekkür ederim…
Yaşadıklarımızı ve seni hüzünle de olsa her zaman içten bir gülümsemeyle, heyecanla hatırlayabileceğim için…
Ve beklenmedik bir zamanda dökülen bu kelimelerin kendi içten ve mahçup gözyaşlarımla ıslandığını bilmeni istiyorum…
Ve bilmeni istediğim bir şey daha var…
Ama onu zaten biliyorsun…
İNANMASAN DA BİLİYORSUN……
İNANMASAK DA BİLİYORUZ....
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
Ekleyen
|
: Sıla |
|
Okunma Sayısı |
:
79 |
|
Eklenme Tarihi |
:
29 Eylul 2007, Cumartesi |
|
SONRAKI |
:
KÜÇÜĞÜM SENDE ÖLME
|
|
|
|
|
|
|
|
|
