|
Ve uçsuz bucaksız seviyorum seviyorum SEVİYORUM.

Artık uyuyamıyorum, evet.
Uykular haram oldu bana senden sonra.
Hem nasıl uyuyabilirim ki?
Gözlerin var artık gecelerimde,
senin gözlerin senin karanlık gözlerin..
Hiç görmediğim gözlerin....
Sanıyorum ki artık sana yalnız ben değil, geceler de vurgun!
Beni böylesine koynuna alışı,
karanlığında bunca aydınlatması neden?
Evet sen öyle güzel, öyle güzelsin ki, geceler de seni sevdi.
Öyle ki sana ihanet edip de seni yaşamıyormuşçasına uyumaya, gözlerimi yummaya çalıştığım zaman hemen giriveriyorlar içime
ve seni getiriyorlar bana.
Gözlerimi öyle bir açıyorlar ki
bir dahasına kapayamıyorum bile...
Ve ağlayabilmeyi diliyorum bazı geceler.
Bunu gecelerden sonsuza diliyorum.
Ağlasam, doyasıya hıçkırırcasına ağlasam
belki seni bir parçacık olsa unutur
ve kendi içime gömülür
birazcık gözlerimi yumabilirim diye düşünüyorum.
Sabahları uykuda yakalayan olmaktan çıkıp,
sabahları uykuda bulunan olmak istiyorum.
Bunun için istiyorum ağlayabilmeyi.
Sana olan özlemimi,
içimde bir dağ kadar ululaşmış hasretini
belki bir parça dindirebilirim diye düşünüyorum.
Belki seni birazcık gömebilirim de yüreğime,
rahatlarım diye umuyorum olmuyor.
Ağlamaya çalışıyorum,
ağlamalarım bana isyanlar ediyor.
Geceler bana bu isteğimi vermiyor.
Ne zaman ağlasam yalnızca ve yalnızca bir iki gözyaşı olup kalıyorsun gözlerimde.
Gözlerimde donan birkaç damla yaş oluyorsun,
o yaşları da sarıyor geceler.
O yaşlarla birlikte alıyor yanına geceler beni...
Geceler unutmamı istemiyor seni,
geceler bana ihanet ediyor.
Geceler senden yana sevdiğim,
geceler seni yaşamamı istiyor.
Sözümü dinlemiyor....
Güneşi özlediğim oluyor arada bir.
Yeter diyorum bunca yıldızla arkadaş olduğum.
Seni unutup da yıldızları gördüğüm anlar olursa tabii.
Beni böyle gördükleri zaman anlamıyor insanlar.
Nasıl böyle saatlerce kalabildiğimi sorup duruyorlar.
Böyle tüm dünya uyku içindeyken
benim nasıl karanlığın içinde bakışlarımı dayattığımın sırrını anlamıyorlar.
Ve onlar bilmiyorlar ki içim bir kordur...
Tüm dünya, tüm tabiat susmalarda ve uykulardadır belki
ama benim yüreğimde gizlenmektedir tüm dünya...
Ben içime tüm insanları,,, tüm milyarları almışım.
Farkında değiller. Herkesi ve her şeyleri sığdırmışım içime.
Bir sen sığmıyorsun, bir seni sığdıramıyorum kalbime, bilmiyorlar...
Ve senin uzaklığın, ve senin gece kadar olan uzaklığın...
Bana öyle uzak öyle yabancısın ki sevdiğim,
seni senden istemeye korkuyorum.
Geceleri bu yüzden seviyorum.
Seni sevmeme engel olmuyor, seni bana getiriyor...
ve seni gecenin karanlığında buluşumdandır
seni gündüzleri istemeyişim.
Evet sevdiğim bana her şeyden ve herkesten uzaksın.
Herkesin yaşamına giriyor, her şeyi paylaşıyorsun insanlarla...
Ama bana gelmiyorsun. Ama sitem bile etmiyorum...
Sana söyleyecek söz bulamıyorum.
Söyleyecek bir şeyler arasam ve bulsam
biliyorum geceler alır onu elimden, dilimden de.
Sana söyleyeceklerimin hesabını yapsam sabahlar buna izin vermez. Ve ben seni yaşıyorum.
Olsa olsa sana BU SEVGİYİ YAŞA diyebilirim.
Gel birlikte yaşayalım demeye dilim varmaz.
Geceler bunu bırakmaz yanına.
Kaybettiğim değilsin. Ben seni hiç yitirmedim.
Çünkü içimde taşıdığımdın hep.
Benden bir parça oldun sen.
Ben kendimi yitirmediğim sürece sen de kaybolmayacaksın.
Evet, seni anlamakla, seni yaşamakla,
seni sevmekle geçirdiğim bu gecelerde,
sabahladığım bu gecelerde,
benden çok uzaklarda bulunan sana
uykularında bir rahatlık veriyorsa sevdam,
ne mutlu bana.
Gecelerim...Sarın yaralarımı geceler demiş bir şair..
Beni bu geceler mahvetti desem haksızlık mı ederim onlara.
Beni sen mahvettim desem yalan olur bu.
Ama beni bu geceler, geceleri de bana musallat eden sensin.
Senin sevdanla başladı gecelere sevda yazmam.
Sevda masalı okumam bundandı.
Ben bu gecelerde tüm karanlıkları dağıtabilirim.
Bana hüzünlerini, bana acılarını ver sevdiğim.
Ver ki senin acılarını da ortak edeyim gecelerime.
Ver ki gecelerle kavgalı olayım.
Şimdi seni getirdikleri için onlara ses bile çıkarmıyorum.
Sen yaşadığımsın, yaşatanımsın.
Sevdamsın sen...
Belki ben anlatamıyorum ama geceler bu sevdaya şahittir.
Çünkü artık onlarda bu aşka ortak oldular.
Belki benden bile çok seviyorlar seni.
Ben seni hiç mi hiç gözlerimle bitirmek istemedim.
Ve gecelerin içinde, gecelerle birlikte hep sevdim seni...
VE HEP SEVECEĞİM...
Ne kadar birlikte olamayacağımızı bilsem de
Ben ve Gecelerim Hep seveceğiz seni... ÖMERİM!!!!
|
 |