|
Yağmur, değişenler
Yer bizim bahçe. Çocukluğumun en ferah günlerinin geçtiği, çiçekli, büyük bahçe. Ortancaların arasında bir kirpi farkediyorum. Takılıyor kafama kirpinin üstüne yağmur yağarsa acaba dikenleri daha çok acır mı? Ama dikenleri dışarı doğru. Yok, yok acımaz. Ama diken gibi yağıyor yağmur, sert ve sesli. Neden kaçmıyor kirpi? Oysa uzaktan seyrediyorum köşeye sıkıştırmadım ki onu. Yoksa elimdeki kedinin varlığını mı hissetti? Aman kirpi o bizim evin kedisi, miço, tekir yahu bildiğin. Bir şey yapmaz, sen oyna. Çocuk aklım…anneme koşuyorum, soruyorum, hiç elimdeki tekirin yağmurdan nefret edeceğini düşünmeden onu da taşıyorum oradan oraya. Seviyor ya beni, sesi çıkmıyor. Ama eminim ıslanmaktan şikayetçi. ..Anneeeee bu kirpinin üstüne yağmur yağıyor. Korkuyormudur sence? Eve alalım mı? Annem ve anneannem gülümsüyor. Annem Anneanneme diyor ki “buyur senin kızın işte.” Bahçeli evde oturmasak herhalde çoktan ev sirk olmuştu. Miço hala elimde…
Yer bizim bahçe, bu sefer Istanbul’dan uzak Çanakkale. Dağların ardında çakan yıldırımları seyrediyorum. Korkuyorum biraz ama öyle acayip bir görüntü ki bırakamıyorum. Odam denize bakıyor ama dağlardaki zeytin ağaçlarının kokusu da odama doluyor. Çok acayip bir yer burası. Hem kirpiler özgür, kediler ise Miço’dan çok. Hepsi bizim. Annem vefat eden köpeğimizden sonra doğan bebekleri çok seviyor. Pepeden sonra onlarla konuşuyor. Koşuyorum odamdan aşağıya. Anneeeee…..Efendim kızım, otuz yaşına geldin hala aynı aneeeee. Çocuklar büyür mü anne diyorum. Şimdi sen bu bebek kedileri alsana eve, dondular dışarıda. Oysa onların keyfi yerinde. Biri su birikintisinden su içiyor, diğeri erkek olan ise, yaprakların üstünden toprağa akışına pati atmaya çalışıyor. Tek fark mı ne? Anneannem enerjisi ile yanımızda, kirpi istediği kadar ıslanıyor. Çünkü ben büyüdüm.. biliyorum ki artık kirpiler sudan etkilenmiyor….Ben büyüdüm ama evimiz sirk gibi. Annem her türlü hayvanı besliyor. Çünkü annem küçüldü. Anneeeeee seni yağmur damlalarının akışı gibi seviyorum deyip kucağına yatıyorum. Gök gürlüyor….
|
 |
