Belki kötü gibi gözüksede yalnızlık huzur verir insana.Hiç bir şeyi düşünmezsin, hiç kimseyi umursamazsın.Ne üzülecek bir insan olur nede seni yaralayacak bir olay.Hem özgürsündür de sonuna kadar.Dilediğini yaparsın hayatın boyunca. Bir şey yapmadan önce 2 kere düşünmezsin.Sorumluluk tamamen senin çünkü. Ne yaparsan yap sonuçlarınada sen katlanacaksın.Kimseye hesap vermeyeceksin.
Hayatın boyunca sırtını kimseye yaslayamayacaksın. Her işini kendin göreceksin. Başarında yine yanında şakşakçılar olacak..Umrunda mı ? Tabiki değil.. Ya kaybettiğinde ? O zaman yanında kimse olmayacak. Ama sen zaten buna alışkın olacaksın. Zaten sen hep yalnızdın bu seni yaralamayacak ki.. Ya yalnız olmasaydın? O dost bildiklerin senin zor zamanında seni terkettiği zaman ne yapacaktın? Hangi uçurumlardan yuvarlanacaktın kimbilir.. Ya da nasıl da yediremeyecektin gururuna bunu..
Bazen hayatta garantici olmak lazım.. Ha bu demek değil ki bunları yaşamadan böyle olmalısın.. Asla.. En güzel hayat, yaşadığın ve yaşattığın her dakikadır.. Yediğin kazıklar, verdiğin mutluluklar, söylediğin yalanlar, kibirlendiğin olaylar... Hepsini yapacaksın. Düşünmeyeceksin bunları yaparken de.. Çünkü bunlardır seni olgunlaştıran, hayata karşı dik tutan yada yaşadığın hayatı anlamlı kılan.
Ama şunu da hiçbir zaman unutma.. Sen hep yalnızsın.. Ne kadar kalabalıkta yaşasanda sen hep yalnızsın.. Bunu içinde hep hissedersin ve bazende yaşarsın.
Üzülme asla yalnızım diye.. Senin gibi yalnız ve güçlü olmak isteyen o kadar çok insan var ki ...
