|
Arkadaş
Sava?yn en kanly günlerinden biri. Asker, en iyi arkada?ynyn az ileride kanlar içinde yere dü?tü?ünü gördü.
Ynsanyn ba?yny bir saniye bile siperin üzerinde tutamayaca?y ate? ya?muru
altyndaydylar. Asker te?mene ko?tu ve:
- Te?menim. Fyrlayyp
arkada?ymy alyp gelebilir miyim?..
Delirdin mi? der gibi bakty te?men...
- Gitmeye de?er mi?. Arkada?yn delik de?ik olmu?. Büyük olasylykla
ölmü?tür bile.. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakyn..
Asker ysrar etti ve te?men "Peki " dedi.. "Git o zaman.."
Ynanylmasy güç bir mucize. Asker o korkunç ate? ya?muru altynda arkada?yna ula?ty. Onu syrtyna aldy ve ko?a ko?a
döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandylar. Te?men, kanlar içindeki askeri muayene etti.. Sonra onu sipere ta?ynan arkada?yna döndü:
- Sana de?mez, hayatini tehlikeye atmana de?mez,demi?tim. Bu zaten ölmü?..
- De?di te?menim. dedi asker..
- Nasyl de?di? dedi te?men. Bu adam ölmü? görmüyor musun?..
- Gene de de?di komutanym. Çünkü yanyna
ula?ty?ymda henüz sa?dy..
Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim icin..
Ve arkada?ynyn son sözlerini hyçkyrarak tekrarlady:
- Jim!.. Gelece?ini biliyordum!.. demi?ti arkada?y... Gelece?ini biliyordum..
|
 |
