|
ERKEK GÖZYASI KATILIMI ANNE

Ilk özgür çigligi, rahminden çikip, dünyaya merhaba dedikten hemen sonra attim anne. Ve son özgür (saf olmasa da) gözyaslarimi çok uzaklarda, ergenlik çagimin hemen basinda terk etmek zorunda kaldim. Bir erkektim artik anne. Güçlüydüm. Güçlü olmak zorundaydim, "karilar gibi" zirildayamazdim. Elalemin maskarasi olamazdim. Kiz bile vermezlerdi yoksa bana. Ben aglamamaliydim anne. Kadinlar, kizkardeslerim hatta sen bile aglayabilirdin ama ben bunu yapamazdim. Çünkü; ERKEKLER AGLAMAZ di anne. Hayatin, ta göbeginde yasadim anne ve özgürce aglamayi tadamadim. Herseyimi kaybetmekten, issiz kalmaktan, çocuklarimdan olmaktan, yalnizliktan, kazadan, beladan, insanlardan korkmadim anne. Ama aglamaktan korktum. Sadece bana ait olan, benim gözyaslarimdan korktum. Korktum ve gözyaslarimi yuttum, kalbime gömdüm ve onlari tuglalar gibi kullanarak dev bir kule insa ettim içimde anne. Korktum ve bogazima kadar gelip dayanan hiçkiriklara sert komutlar verdim. Bogdum onlari anne, özgürlügümü bogdum. Iste bunun için seri katil oldum anne ve cinayetlerimin sayisini bile unuttum. Sevdiklerimden ayrildim, özgürce aglayamadim sokaklarda, gözyaslarimi saklasin diye yagmurlari bekledim. Görkemli kaybettigim anlarda kaçirdim gözyaslarimi merdiven altlarina. Tuvaletlere kaçtim, issizligin kucaginda birakabildim kendimi ancak. Korktum ve çocuklarimdan da kaçirdim gözyaslarimi. Babaydim ve güçlü olmaliydim. Aglarsam güvenemezlerdi bana. Arkadaslarimi gömdüm uzun selvi agaçlarin gölgelerine. Yasadigim ölümdü ve daha ötesi yoktu. Ama aglayamadim özgürce. Birkaç damla gözyasiyla kurtardim kendimi. Bazen çildirmaya az kaldi. Bazen kendi içimdeki çocukla kavgalara tutustum ve o küçük çocugun özgürlügüne imrendim. Bilmiyorum anne, belki de onun gibi olamadigim için öldürmeye kalktim onu. Bana çok sey ögrettin anne ama söyle adam gibi aglamayi ögretmeyi unuttugun için beni yarim biraktin anne. Iste böyle sevgili annem... Senin için, sen istedin diye gözyaslarima ihanet ettim ve bir erkek olarak erkek gibi aglamayi basaramadim.
|
 |