|
HAYAT YASANDIGI KADAR VARDIR ...
Yasam bazen ne kadar acimasiz oluyor, biz istemeden istemedigimiz acilari yasiyoruz; Sevdigimizi kaybediyoruz, isimizden oluyoruz.
Dolu dolu yasadigimiz, tutunmaya çalistigimiz yasamla aramizdaki bag; bazen bir tren raylarinda, bazen kirmizi isikta hiz tutkunlari yüzünden, bazen sokaklarda yatan, evsiz barksiz, ne yaparsa yapsin kaybedecek birseyi olmayan, sokaklarin krali oldugunu sanan insanlar yüzünden, bazen de farkli düsünceler, kisilik çatismalari yüzünden insanlar arasinda çikan güç gösterme meraki yüzünden hep kopuyor; kopmak zorunda kaliyor.
Bazen sevdigimiz insan bile bizi çaresiz, yalniz birakabiliyor. Çok begenerek sürekli izledigim bir dizinin son bölümünde bir sahne vardi. O sahneyi izlerken son iki senedir yasadiklarimin disa vurumunu yasadim. Gözlerim isyan edinceye kadar agladim. Çok sevdigi esini yillarca iyilesir umuduyla makinaya bagli yasatan sadik, herseyi feda etme ugruna seven bir es, makineye bagli yasayan esinin beyin ölümü gerçeklestigi için ölümüne izin vermek zorunda kaldigini anladiginda "hayatla baglantisini kesebilirsiniz" dedigi o an!... Son iki senedir yasadiklarim, babam için hastane odalarinda geçirdigim günler, babam yogun bakimdayken yasadigim korkular gözlerimin önünden geçti ve o dizideki o sahne benim içime attigim ve konusmaya korktugum o günleri bir kaç dakikaya sigdirarak yasatti bana :(
Iste ben böyle bir psikoloji içindeyken yaziyorum bunlari. Yasamak için bir çok sebebim var biliyorum; annem, babam, kardesim, sevdiklerim, arkadaslarim, dostlarim, sirdasim, sevgilim, doganin güzellikleri ve bana yasattiklari yagmurda islanirken aldigim zevk, karda oynamak, kosmak, yürümek, baharin müjdecisi çiçeklerin etrafa yaydigi hos kokular. En önemlisi bunlari yasamak için nefes almam ve bana bahsedilen hayat...
Bunlari düsününce "çok sükür" diyorum "hayattayim", iyisiyle kötüsüyle güzellikleri, acilari yasiyorum, kazaniyorum, kaybediyorum. Biten her gün sevdiklerimden veya kendimden.. ömrümden eksilen bir günü ifade ediyor, biten her günün sonunda "yine zarar ettim" diyorum ..
Hayata simsiki sarilmak için çok sebebimiz var. Çevremize bakmamiz yeterli. Geriye döndügümüzde "keske" dememek için kendi mutlulugumuz için..
Kimseye muhtaç olmadan sarildiginiz hayatin size hakettiginiz güzellikleri yasatmasi dilegiyle...
"Hayat yasandigi kadar vardir. Ne bir eksik , ne bir fazla..."
Müge Nalbantoglu
21/03/2005
|
 |
