|
Hos Geldin SEVDAM
Geceyi sessizce bitirmeye hazirlanirken çalan kapinin sesiyle irkildi. Nicedir kimse gelmemisti kapisina. Kimseyi de istemiyordu zaten. Içindeki maviler donmustu. Bir sevdayi tek basina yasamayi seçmisti. Yalnizliginin sorumlulugunu tasiyacak kadar yürekliydi. Geceler bir sanci olup içine islerdi; ama yireginin en güzel yerine oturttugu o sevdayi düsündükçe içine yayilan sicaklik alip götürürdü tüm sancilarini.
Ne kadar zamandir böyleydi, ne kadar zamandir en yakin dostu özlem olmustu, hatirlamiyordu. Evet özlüyordu. çünkü özlemin içinde o deli sevdasini buluyordu. Gidenlerin arkasindan agit yakmamayi çoktan ögrenmisti; ama bu baskaydi. Kimseyi onun kadar sevmemisti. Birine anlatmaya kalksa sözcükler yetmiyor, acizlesiyordu. Neye benzetse, bir yeri eksik kaliyordu. Hep ona dokunmak, hep onu hissetmek ve hep onu yasamak istiyordu. Bu yüzden onun olmamasini bile umursamiyordu artik. Sevdasini, sevgilisi olmadan yasiyordu.
O gittiginden beri hayatina girip çikan kimseyi kabullenememisti yüregi. Baska bedenlerle; ama onunla sevismisti. Sonra da utanmisti kendinden.. Her sevismesi üçlü bir ihanetle sonuçlanmisti. Kendini, bitmeyen sevdasini ve o yabanci bedeni aldatmisti hep...
Kapiyi açmak için yerinden kalktiginda masada duran deli sevdasinin yazdigi bir yaziya ilisti gözü.. "Gözlerini almaliydim karsima, aldim. Her yerime aldim seni.. Günler geçtikçe her dokun isliyor bir yerlerime. Masmavi bir yere götürdün beni, kendimi göreyim diye.. Ellerimi tuttun benim, kanim daha hizli aksin diye.. Dudaklarimi öptün benim, kafami yastiga koydugumda seni düsleyeyim diye.. Çünkü sen bunlari yaparken aslinda beni hayata döndürdügünün farkinda degildin. Paylastigimiz her sey çok güzel; ama korkuyorum.. Günün birinde sensiz birakilmaktan, sensiz kalirsam bir hiçlikte yok olmaktan korukyourm. Bu yüzden benligimi kaplayisini durdurmak istiyorum; ama yapamiyorum. Ben hep seninle bir dakika öncesinden daha çok seyi bütünlestirmek istiyorum."
Bilmem kaçinci bin kez okudugu yaziyi bir kez daha okurken kapinin israrla çalindigini fark etti. Mektubu birakti, kapiya dogru yürüdü ve açti. Deli sevdasi kapidaydi. "Hosgeldin" dedi, sessizligi tükendi, hüzün tükendi, özlem tükendi.. Artik askin vaktiydi ve tükenmemesi gereken tek sey askti..
Mehmet Coskundeniz
|
 |
