|
HOSGELDIN SEVDAM..!
Karartilardan olusan çiçek tarlasiydi yalnizlik.
Geceleri,özlemlerin üzerine çekmistim peçesini dört duvarin.
Sis ardinda kalan daglar gibi belirsizdi sevdalar.
Açtigim avuçlarimda, dilimden dökülen dualarima
eslik ederdi gözyaslarim.
Sessiz çigliklarim yildizlarin
yanip sönmesi kadar satafatli olmasa bile,
issiz köselerde yakaran sagir ve dilsiz duygularimla güçsüzdüm.
Tek basima'lik acitirdi ya canimi,
kalabaligin ortasindan siyrilip...
yastigima düsünce anlardim.
Kendimi sorgulamalarim basladiginda
ne kadar dürüsttüm, çözemedim.
Hep duymak istediklerimizi söylesinler diye bekleriz ya karsimizdakinin, kendime söyledigim yalanlarimin farkindaligi kirardi güne düsen isiklarimi.
Gülümsemelerim bile çesit çesitti yasananlar karsisinda, oysa ki çocuklar gibi gülmeyi özledim.
Bir palyaço seyrederken gülmeyi...
ama hep yanaginda ki yasi görür oldum büyüdükçe.
Aglamanin ne oldugunu !
Ziyan edilen sevdalarin yiktigi güvenimi sivadikça, asfaltlaniyor duygularim.
Gitgide gömüyorum derinlere.
Sevmeyi unutmus,
Sevgilim demenin ne oldugunu bile hatirlatmayacak kadar uzakti ask.
Sadece dostlar vardi ve arkadaslar.
Yalnizligimi unutturacak ne kadar çok mesgalem olsada, degilmi ki sarilmak istedigimde birine,
ellerimi kendime doluyorum..
bu yalnizliktir iste.
Gözümü kapatirken hayalimde olup,
uyandigimda duvarlari seyrediyorsam
arzularimin sadece 'hayal' olarak kaldiginin
ispatidir kendime.
Çok degil, on gün önceydi en son ;
Suya aksi düsüyordu sevdamin.
Titrek yürekten sizilan yalnizligim çakillar arasinda.
Gönül duvarimin tuglalari tek tek dökülüyordu,
çatisi çoktan çökmüstü ask dedigim sehvetin.
Derbeder sabahlara gözlerimi açmaktan yoruldum. Omuzumdaki agirliklardan da.
Güz kucaklarken serinligimi,
sicaklik arardim soguk güneste.
Yikadigim yagmurlar düsüyor yanagima.
Baharin biraktigi kokusuyla saçlarim,
aklim gibi karmakarisik.
Eflatun bir tülle kaplamaya çalisiyordum karabasanlari,
sehrin arnavut kaldirimli sokaklarinda.
...Oysa simdi...
Verdigin güç sayesinde yikilan bir sehir var sabahimda.
Tüketilen yalnizlik, sicak sonbahar
ve papatya tarlasinda bir gelincik
'Sen ve Gözlerin'.
Güvenin yikilmayan dag oldugunu hatirlatiyor seslenislerin.
Kucakliyorsun beni ve tüm dünyami.
Artik biliyorum yalniz olmadigimi.
Ne kadar siyah kagitlari koysamda önüme,
renklendirdigin sayfalarla yeni bir kitap okuyorsun bana. Hiç görmedigim kadar dürüstsün,
her sözün daha da çekiyor beni .
Içimden binlerce kusu saldim diger yalnizlara.
Bu cosku, bu heyecan yeter bana.
Hüsran mürekkebim akmayacak bundan sonra
kalemimle kagidim bulustugunda.
Nefesimi tutmadan, kelimelerimi yutmadan konusacagim.
Sadece iliski degil, gelecege açilan
ve ukte kalmayan bir sevdayi sundugun için bana...
ne diyebilirim ki ;
'HOSGELDIN SEVDAMA' ve hep burda kal.
Yüregine ve seni böyle güzel yapan yüreklere minnettarim.
Küçügün ;)
|
 |
