 |
|
 |
|
o gözleri kalsa gözlerimde...
Dışımda rengim beyazdı ... beyaz tüm renkleri taşırdı koynunda... ve dış dünyam hep rengarenkti ... !!
Içimde ise rengim hep siyahtı ... Gündüz terk edince beni kendimi şehrin karanlık kollarında bulurdum ... Hep sığındığım adresti siyah!!
Dışımda kahkahaların yükseldiği bir suret... Içimde siyahlara gömülmüş uçmayı bir türlü beceremiyen ürkek yüreğini siyahlara gömmüş hıçkıra hıçkıra ağlayan küçük bir kız ...
Dışımdaki dünyamda ne çok renk vardı oysa... yüreğimin rengi hep siyahtı... sevdanın rengi siyah... acının rengi siyahtı ...
Dışımda adım `gül` ile başlarken, içimde adım hüzündü sanki ... hüzün adımla eşdeğerdi ... bir anlaya bilsem kendimi... aynı bedende iki yabancı suret..
Bir bilsem en dipe gömülmüş hıçkıra hıçkıra ağlayan o küçük kızın ne istediğini ...
Yar`im gelsin ben sussam karşısında o anlasa ... O anlasa gözlerimdeki ışığın ardına gizlenmiş o buruk acıyı ... O anlasa çığlıklarımın ardına gizlenen o susuşlarımda saklı olduğumu !!
Bir bilseniz beni her şeyde varım ... ama hiç bi seyde de yokum... Sığmıyor yüreğim bu ağırlıkla hiç bir yere...
Dokunmayın... bırakın beni ... kalbim kanıyor ... yüreğimde derin bir yara...
En dipteyim başım avuçlarımda... dizlerimi sıkıyorum sıkı sıkı ...
En karanlıklardan doğsa yarim ... bekle beni küçüğüm bekle beni küçüğüm diye haykırsa ...
Gönlümde cok uzadı bu sonbahar... yarim gönlümüze ilkbaharı getirse...
Yarimin gözlerinde ellerimiz sıkı sıkı olsa... gözlerimizi kapasak siyah düşe...
Ve sussak ... sussak ! Sadece susuşlarımızı dinlesek ...
Dokunmayın bana!!!
Işte böyle !!
Bırakın böyle kalsın gözlerimdeki buruk acı... bir daha dökmesin gözyaşları gözlerim... yarimin o gözleri kalsa gözlerimde...
|
 |
 |
|
 |
|
|
