|
wtf
Tanrı`nın dualarıma sağır olmadığını bildiğim için sabrediyorum. Her gün ezberlediğim bu dört duvarla bakışıyor olmak boktan elbette. Yine de biraz umut kalmış olmalı kirpiklerimin arasında,sana bakan bir yerlerde. Şimdi bitme değil, gitme vakti oysa. Valize ihtiyaç duyulmayan seyahatleri tercih ediyorum genelde. Bugün buradayım, yarın kimbilir nerede...
Bir defasında kışı yaz sanmıştım. Bir gece güneşi görmüştüm bulutların arasında. Bir adamı ADAM sanmıştım bir rüyamda. O denli kördüm işte, gözlerim o denli yorulmuştu ağlamaktan. Yine de "Gel." dediğinde karşımda bir çıkmaz sokak olduğunu bilecek kadar akıl saklıymış demek ki bir yerlerde. Bu defa bile bile uçurumdan atlamayacak kadar kendimi seviyormuşum meğer içten içe..
Ukâla maskelerin ardına gizlenmiş çaresiz adamlar tanıyorum oysa. Kendini kahraman sanan, ama pelerininin altında bir kurtarıcı bekleyen yüzlercesini öptüm alınlarından, kimse bilmez. Yine de akmadıysa siyahım, kazıyamadıysam derime yapışan maskeyi,vurun vurabildiğiniz kadar kırbacı sırtıma. Mazoşist yanımı kiraya verdim, ağlayacağım bu defa doya doya.
Şimdilerde martılar benim için uçuyor. Şimdilerde okyanus, benim gibi kokuyor. Yine de boşvermek gerek bazen. Alın yazın senden başka kimsenin bilmediği bir dille yazılmış. Ne denli ağlarsan ağla, senden başka kimse okuyamıyor kanlı harflerle kazınan yanını kaderinin alnına. O sebeple, şimdi gitmeliyim, izin verin bana. Dönene kadar unutma, bir kahkaha borcum var sana dünya.!
|
 |
